A ke dëshirë ta shohësh të Dërguarin e Allahut [alejhis salatu ves selam]

Shkoi nje njeri tek Hoxha dhe i tha: Si mund t’a shof Pejgamberin,Alejhi selam, ne enderr ?
Iu pergjegj Hoxha me modesti: Ke mundesi t’a shohish Pejgamberin nese vepron sipas udhezimeve te mia.
Tha: M’i trego udhezimet tua?
Tha Hoxha:Shko sot ne shtepi dhe dreko me mish peshku,por njelmoje shume dhe mos pi uje.Pastaj ne darke prape ha mish peshku shume te njelmet dhe mos pi uje,sepse nese pin uje nuk do te mund t’a shohish.
Tha njeriu: A vetem kaq?
Tha:Po,vetem kaq.Por mos harro se para se flesh duhet t’a shtosh kureshtjen tende per te pire uje.
Shkoi njeriu ne shtepi,drekoi dhe darkoi ashtu sic i tha Hoxha.Filloi t’a perjetoje pirjen e ujit me ndjenja te medha dhe pas pak shkoi ne shtrat per te fjetur.Perkujtonte ujin dhe ndiente etje por frikesohej se nese pin uje nuk ka mundesi t’a shof Pejgamberin,Alejhi selam,ne enderr andaj tere naten e kaloi duke u rrotulluar here ne nje krah e here ne tjetrin derisa e zuri gjumi.
Kur u zgjua shkoi te Hoxha.Ia parapriu Hoxha:A e ke pare Pejgamberin ne enderr?
Tha:Jo,nuk e kam pare.
Tha Hoxha: Po cfare ke pare?
Tha: E kam pare veten time duke pire uje,duke notuar ne lumenje,pashe se si qielli leshonte shi,si toka gufonte uje,pashe veten time duke pire e notuar ne cdo vend,uje buronte me bollek nga cdo vend.Buajta tere naten duke enderruar ujin dhe nuk e pashe Pejgamberin.
I tha Hoxha:Po te buaje duke menduar ne Pejgamberin,Alejhi selam, sic mendoje per ujin dhe po te lidhej zemra per Pejgamberin,Alejhi selam, sic ishte lidhur mbreme per ujin,gjithsesi se do t’a kishe pare Pejgamberin,Alejhi selam.
O biri im! Nese ke deshire t’a shohish Pejgamberin,Alejhi selam, duhet t’a mbushesh zemren tende dhe mendimin tend me Pejgamberin,Alejhi selam,ne menyre qe te mos mendosh tjeter perveq Pejgamberit,Alejhi selam.Nese vepron keshtu, Allahu, subhanehu ve teala, padyshim se do te nderoje me pamjen e Pejgamberit,Alejhi selam,.
Keshtu kemi mundesi t’a shohim Pejgamberin,Alejhi selam,madje ka thene Pejgamberi ” ãä ÑÃäí Ýí ÇáãäÇã ÝÓíÑÇäí Ýí ÇáíÞÙå ÝÃä ÇáÔíØÇä áÇ íÊãËá ÈíKush me shef mua ne enderr,ai veq me ka pare,sepse shejtani nuk mund te personifikohet ne formen time”.(Buhariu).
Kush ka deshire qe Pejgamberi Alejhi selam t’a mbushe qenien e tij,ai duhet t’a pastroje veten nga te gjitha mekatet dhe te metat,t’a lexoje jetepershkrimin e tij,t’i dergoje panderprere salate dhe selame dhe t’a mbush kohen e tij me namaz.
Do t’iu kisha lutur qe këtë shkrese t’ia dergoni cdokujt qe e njihni.Ka shpresa qe Allahu,subhanehu ve teala, t’a nderoje shkruesin, perkthyesin, derguesin,pranuesin dhe kumtuesin e saj me pamjen e Pejgamberit,Alejhi selam ne enderr ne këtë bote dhe te n’a bashkoje me te ne Xhennetin Firdevs!!!
Lutja jone e fundit eshte: Falenderimi i takon Allahut,Zotit te boterave!

Marre nga http://www.twbh.com
Pershtati ne shqip: Sedat Gani Islami
11/3/2005,e xhuma

FËMIJA IM MË PYET PËR PROFETIN DHE FILMIN FYES

FËMIJA IM MË PYET PËR PROFETIN DHE FILMIN FYES
Dr. Xhasim el-Mutavva
Fëmija im më parashtroi disa pyetje për Profetin [paqja dhe mëshira qofshin mbi të!] si dhe për filmin që përqesh atë, e më tha: Baba! Kam menduar në vete, athua vallë përse perëndimi kohë pas kohe na shqetëson me gjëra të tilla që fyejnë Profetin e Mëshirës? Përse e urrejnë atë? Për ç’gjë e xhelozojnë? Përse e zgjodhën bash personalitetin e tij? A është logjike që ata të na xhelozojnë neve dhe të Dërguarin tonë?! A mund ta quajmë këtë që po ndodhë si xhelozi kulturore apo si armiqësi njerëzore?
Më pëlqyen pyetjet tua – i thashë, dhe kërkova prej tij që të vazhdojë me pyetje tjera. Më tha: Një gjë tjetër që më shqetëson është se vendet tona kanë përqindjet më të larta të papunësisë, varfërisë, injorancës dhe përqindjet më të ulëta të zhvillimit ekonomik, ekologjik, informativ, duke mos harruar këtu edhe dekadencën politike, arsimimin e dobët, etj. Dhe më e keqja, se me gjithë këto, prapë tallen me Profetin tonë, duke i bërë karikatura fyese, filma ofendues, libra të trilluar, etj.
O biri im, së pari, bindu se askush nuk mund ta ulë nderin e Muhammedit [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!], ngase është Allahu i Madhëruar, Ai që ka marrë përsipër ruajtjen e tij, siç thotë:
   •• 
…All-llahu të garanton mbrojtjen prej njerëzve (prej armiqve)…” (el-Maide, 67)
Pastaj, kjo që po ndodhë, në të vërtetë, është një shans për ne, që njerëzit t’i njoftojmë me Profetin tonë. A e di se në Danimarkë, vetëm brenda një viti kur u publikuan karikaturat pranuan Islamin 1000 veta ndërsa në Angli, vetëm gjatë dy ditëve të kaluara (nga kjo javë) janë shpërndarë hiç më pak se 110.000 kopje të Kur’anit. Po kështu, janë realizuar projekte kapitale në të mirë të islamit. A nuk e di se kjo fe, sa më shumë që t’i ngushtohet rruga, aq më shumë zgjerohet!
Mirë, babi, po deri kur perëndimi do të ketë qëndrim të tillë negativ karshi Profetit tonë?- më pyeti.
Biri im, nëse dëshiron të gjykosh për një njeri, patjetër se duhet të kesh njohuri për sfondin e tij kulturor. Mentaliteti perëndimor e ka të vështirë ta paramendojë një person apo një të ri që nuk ka lidhje intime. Për këtë gjë, ata fokusohen në mediet e tyre në promovimin e kësaj kulture. Po kështu, perëndimori e ka të pamundur ta kuptojë pastërtinë, nderin, moralin dhe turpin sipas sistemit tonë edukativ, dhe rrjedhimisht, e kanë të paqartë se si me miliona njerëz e duan një person, e pasojnë atë, e mësojnë biografinë e tij, flasin për të, e dëgjojnë emrin e tij në ezan që 1500 vite. Kjo, për shkak se ata krejt këtë e marrin si histori që ka kaluar.
Një perëndimor nuk mund ta imagjinon dot një njeri që tërë jetën e tij e ka kaluar në ndershmëri, ngase, në krahasim me dijetarët dhe filozofët e tyre, gjejnë dallime të mëdha ndërmjet jetës së tyre dhe jetës së Profetit tonë. Sikur të meditonim fundin e tyre pak, do të zbulonim shkakun e qëndrimit të tyre karshi Profetit tonë. Aristoteli, në pamundësi të njohjes së shkaqeve të interpretimeve detare, e hodhi veten në det dhe u mbyt. Sokrati u akuzua për hermetizëm dhe ushtrim të homoseksualizmit me nxënësit e tij, andaj edhe u ekzekutua. Platonin e akuzoi shteti për tradhti, andaj edhe e la të lirë të zgjedh mënyrën e ekzekutimit të tij, të cilën ai e parapëlqeu të jetë me helm. Dekarti, filozof francez dhe themelues i doktrinës së dyshimit, vdiq i helmuar nga dora e një prifti katolik. Hobbes-i, ideatori i doktrinës së interesit individual, vdiq në rrethana të paqarta. Frojdi, për shkak të depresionit të vazhdueshëm, kishte tentuar disa herë të vetëvritej. Bejkoni (Francis Bacon), themelues i doktrinës materialiste në filozofinë evropiane, ishte gjykatës ndërsa u akuzua për mitmarrje. Niçe, mendimtari i famshëm gjerman, ishte viktimë e shthurjes morale. Depresioni e kishte shoqëruar gjatë tërë jetës ndërsa jo rrallë bartej i dehur nga shtëpitë publike. Përfundimisht, kishte vdekur në një spital të çmendurish. Sikur të kishte hapësirë, do të përmendja edhe shumë të tjerë dhe do të zbulonim aspekte të errëta të jetës së tyre, duke mos përbuzur asnjëherë kontributin që dhanë në fusha të caktuara. Nën ndikimin e kësaj atmosfere dhe nëpërmjet kësaj kulture, mentaliteti perëndimor vështron Profetin tonë dhe çuditen nga reagimet tona për të.
Të faleminderit shumë babai im! Tash kam filluar ta kuptoj interpretimin e ndodhive dhe sfondin e temës, por, a të kuptoj nga kjo se ata do të vazhdojnë të tallen me Profetin tonë fisnik? –më pyeti.
Po, i thashë, sepse perëndimi ka kohë që tallet me Profetin tonë. Çështja nuk ka të bëjë vetëm me ‘11 shtatorin’ e këndej, ajo është shumë e vjetër dhe ka të bëjë me dallimet tona në botëkuptime. Ata nuk kanë shenjtëri, përkundrazi, besojnë se e shenjta doemos duhet të shndërrohet në të njollosur. Këtë gjë mund ta vërejmë qartë në produktet e tyre mediatike.
Hëmmm, bëri dhe tha: Bukur, këtë sqarim nuk prisja ta bëje.
Qetësohu biri im, Cezari nderoi shkresën e të Dërguarit të Allahut dhe Allahu e nderoi në pushtetin e tij, ndërsa Kisraja (mbreti persian) e shqeu letrën e tij, ndërsa Allahu i Madhëruar ia copëtoi mbretërinë dhe vet ai vdiq i mbytur.
Befasisht, u kthjella dhe pashë se ishte vetëm një bisedë e imagjinuar me tim bir. Buzëqesha!

Burimi: http://www.islammemo.cc/Tahkikat/2012/09/18/155839.html
Përshtati në shqip: Sedat ISLAMI

DEKLARATË E ORGANIZATËS PËR PËRKRAHJE BOTËRORE RRETH NGJARJEVE TË FUNDIT PËRKITAZI ME FILMIN OFENDUES PËR PROFETIN MUHAMMED [alejhis salatu ves selam]

DEKLARATË E ORGANIZATËS PËR PËRKRAHJE BOTËRORE RRETH NGJARJEVE TË FUNDIT PËRKITAZI ME FILMIN OFENDUES PËR PROFETIN MUHAMMED [alejhis salatu ves selam]

بسم الله الرحمن الرحيم

Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëplotit!

Shkarkoje në word

DEKLARATË E ORGANIZATËS PËR PËRKRAHJE BOTËRORE RRETH NGJARJEVE TË FUNDIT PËRKITAZI ME FILMIN OFENDUES PËR PROFETIN MUHAMMED

Falënderimet i takojnë Allahut, Zotit të botëve, ndërsa përshëndetjet qofshin për zotërinë e profetëve, Muhammedin, familjen dhe të gjithë shokët e tij!

Sigurisht se të gjithë jeni në dijeni për atë që këtyre ditëve po qarkullon në internet dhe media përkitazi me disa materiale fyese që janë publikuar për Islamin dhe Profetin Muhammed nga një grup fanatikësh jomyslimanë. Në fakt, kjo nuk është hera e parë që ata veprojnë kështu. Ata, e kanë bërë traditë, që herë pas here, t’i provokojnë myslimanët anembanë botës me veprime të tilla armiqësore. Organizata monitoron në vazhdimësi këto veprime të pamatura si dhe mundohet me tërë kapacitetet që ka dhe në përputhje me moralin dhe etikën islame të demantojë ato.

Po kështu, kemi parë edhe zhvillimet në Egjipt dhe Libi, që patën edhe epilog tragjik; në Libi u vranë ambasadori amerikan dhe disa bashkëpunëtorë të tij, ndërsa ai, të cilin e duam, për të cilin hidhërohemi dhe flijohemi me qeniet dhe pasuritë tona, na mëson edhe për vetëpërmbajtjen nga hidhërimi si dhe për mënyrat e trajtimit të fyesve, kështu që, Organizata, pas këtij shtjellimi, qëndrimin e saj e shpreh si vijon:

1) Hidhërimi për këtë ofendim që i është bërë të Dërguarit tonë të dashur [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!] është gjë, jo vetëm e ligjësuar dhe e kërkuar prej besimtarit, porse është dhe një dëshmi për besimin e tij. Pezmi për ta mbrojtur atë dhe për të stopuar këto ofendime është xhelozi e llojit të lëvduar në fe, por, mbetet obligim që tërë ky pezëm dhe kjo pakënaqësi të kontrollohen nga dispozita fetare si dhe të shprehen në përputhje të plotë me udhëzimin profetik, në mënyrë që të mos jemi prej atyre që mbrojnë Profetin me gjëra që janë në kundërshtim me udhëzimin, mësimet dhe këshillat e tij.

2) Që hidhërimi dhe xhelozia të jenë të lidhura për një qëllimi, e që është stopimi i këtyre talljeve dhe përqeshjeve si dhe ndëshkimi i atyre që provokuan me to. Reagimi i mbështetur në këtë qëllim të lartë është i rëndësishëm ngase i shmanget çdo lloj veprimi që mund të jetë shkak për përhapje edhe më të madhe të këtyre ofendimeve, apo për ripërsëritje të tyre, apo që mund të hap ndonjë rrugë që autorët e këtij krimi makabër të mbrohen duke u thirrur në të drejtën dhe lirinë e shprehjes. Organizata më parë, gjegjësisht gjatë kohës kur qenë publikuar karikaturat fyese për Profetin tonë në Danimarkë, pati lëshuar një dokument me udhëzime përkatëse për hapat e reagimit të duhur, ose për mënyrat e trajtimit të këtyre provokimeve, dhe këtë duke organizuar dialogje dhe diskutime ndërmjet organeve udhëheqëse të diasporës sonë në shumë vende. Organizata premton se së shpejti do ta ripublikojë këtë dokument, për shkak të rëndësisë së ka.

3) Veprime sikur këto, nuk ka dyshim se janë me qëllime të caktuara. Këto duan trazira dhe rrëmuja, sidomos në vendet e ‘Pranverës arabe’, me theks të veçantë në Egjipt, për të provokuar ndonjë incident ndërfetar të mundshëm, në mënyrë që përpjekjet për rimëkëmbjen e vendit të shkojnë huq dhe rrjedhimisht të reflektojë para botës si një vend jostabil dhe i paqëndrueshëm. Gjithsesi se duhet të jemi të vëmendshëm ndaj kësaj gjëje.

4) Obligimi ynë nuk kufizohet vetëm në këto reagime dhe përpjekje për të demantuar dyshimet e endura, porse, krahas kësaj, për të flakur bindjet e gabuara, botës perëndimore duhet t’ia ofrojmë personalitetin e Muhammedit [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!], gjegjësisht duhet t’i njoftojmë me të, me moralin shembullor të tij, me sjelljet brilante, me edukatën e përsosur, me etikën madhështore, me imazhin origjinal.

Nuk duhet të presim këto veprime fyese që të ndërmarrim këta hapa, përkundrazi, duhet tua paraprijmë atyre, në mënyrë që këto të mos ndodhin fare.

5) Nuk guxojmë të shkelim dispozitat dhe moralin fetar. Marrëveshjet e bëra duhet të respektohen. Ata që kanë hyrë në vendet tona, ambasadorë, tregtarë, apo t tjerë, duhet trajtuar në përputhje me këto marrëveshje. Pejgamberi [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!], siç transmeton Buhariu, ka thënë:

“Nuk ka për ta ndier erën e Xhennetit ai që mbyt një jomysliman nën protektorat!”

I Dërguari i Allahut [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!] ndaloi që të mbyten të deleguarit, madje edhe në rastet kur ata janë përfaqësues kriminelësh, siç ishte rasti me të deleguarit e Musejleme Kedh-dhabit, të cilët thanë gjëra fyese për Islamin dhe myslimanët, por që nuk u mbytën, për shkak, se siç tha i Dërguari i Allahut [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!]:

“Sikur të deleguarit të mbyteshin, do t’iu mbysja ju të dyve!”

Ibni Mes’udi ka thënë: Kështu, është sunnet – ligj që të deleguarit të mos mbyten! Hadithi gjendet në Sunene, Mesanide, tek Daremiu, Mustedreku, telk Bejhakiu ndërsa ka sened autentik.

Pra, nuk ka vrarë ambasadorët dhe të deleguarit e Musejlemes, për shkak të interesit të përgjithshëm të njerëzve në këto dhe nevojës së sigurimit të tyre çështje. Ne e dimë se sa shumë ambasadorë, diplomatë, të deleguar, nëpunës, emigrantë, refugjatë, etj, ka në botë ndërsa ne kërkojmë në vazhdimësi respektimin e tyre dhe të drejtave të tyre.

Këtë gjë e kanë trajtuar edhe juristë me renome. P.sh. Muhammed ibn el-Hasen nga radhët e hanefitëve ka thënë: “Parimisht, Prijësi i myslimanëve duhet t’i mbrojë ata që janë nën mbrojtjen e shtetit tonë, për derisa janë në shtetin tonë, të gjykoj me drejtësi ndaj atyre që i kanë bërë padrejtësi, (pra të sillet me ta) ashtu siç e ka obligim të sillet me Ehlu dhimmeh (jomyslimanët që jetojnë në shtetin islam me kontratën përkatëse).”

Ibni Kudame në el-Mugni ka thënë: “Nëse pjesëmarrësve të luftës iu jepet siguria, atëherë ndalohet mbytja e tyre, ndalohet marrja e pasurisë së tyre sikur që ndalohet edhe ekspozimi i tyre par ndonjë rreziku.”

Juristët myslimanë kanë sqaruar se siguria, pavarësisht formës së dhënë, duhet të respektohet dhe të çohet në vend. Serhasiu, nga radhët e hanefitëve, ka thënë: “Siguria është e ndërtuar mbi parimin e zgjerimit, që nënkupton se vërtetohet me fjalët e mundshme apo isharetet – aludimet e mundshme.”

Shembini, nga radhët e malikitëve, ka thënë: “Siguria, parimisht, është e zgjeruar në çështjen e derdhjes së gjaqeve.”

Neveviu, nga radhët e shafiitëve, ka thënë: “Siguria mund të jepet me çfarëdo fjale që nënkupton sigurinë, me shkrim, me letër, apo me forma tjera.”

Një rregull juridik fetar thotë: “Në rast të paqartësisë ndërmjet të lejuarës – mubahit dhe të ndaluarës, atëherë, për të mos thyer marrëveshjen, për të mos rënë në tradhti apo për të mos derdhë gjak të ndaluar, shkohet kah aspekti i së ndaluarës (në veprim ekzekutues, e jo në atë që lejon një gjë të tillë).”

6) Organizata bën thirrje në adresë të të gjithë myslimanëve, si individë dhe si shoqëri, që të punojnë bashkë për të realizuar vizionin e vënë prej saj, e i cili është: “Ta bëjmë personalitetin e të Dërguarit të Allahut [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!] në nivel global shembullin më ideal dhe më meritor për nderim dhe respektim!”

Kjo sigurisht se nënkupton se duhet bërë një punë strategjike, punë koncize, duhet përdorur mjete ndikuese, gjuhë të ndryshme, programe të llojllojshme, shtresa të ndryshme, etj. Kjo është ajo që Organizata ka praktikuar në aktivitetet e saj, prej të cilave do të veçonim:

a) Organizimin e takimeve dialoguese në ato vende në të cilat është fyer Pejgamberi [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!], dhe këtë me pjesëmarrje të figurave të shquara nga jomyslimanët dhe myslimanët, si mendimtarë, akademikë, politologë, gazetarë, analistë, etj. Organizata ka mbajtur tri simpoziume deri më tash, në Londër (Angli), Suedi dhe Holandë.

b) Publikimin e filmave dokumentarë dhe libërthave që merren me prezantimin e të Dërguarit të Allahut dhe të misionit të tij. organizata ka shpërndarë kopje të filmave për të Dërguarin e Allahut, si filmi ‘Mjegulla e shpërndarë’ si dhe mbi 200.000 kopje të librave të xhepit përkitazi me njoftimin me Profetin Muhammed [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!]. Shpërndarja është bërë në gjuhë të ndryshme ndërsa janë shfrytëzuar takime të mëdha, siç ishte Kupa e Botës në Futboll në Afrikën Jugore dhe Lojërat Olimpike në Londër.

c) Hapjen e ekspozitave për njoftimin me Profetin Muhammed [paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të!]. Organizata ka hapur një të tillë në qytetin me qendrën më të madhe tregtare në Evropë. Në Mançester, si dhe ka marrë pjesë në ekspozitën ‘Islam-Expo’ në Londër.

Për fund, ne duam të sigurojmë besimtarët se -me lejen e Allahut- nuk do të kursejmë mund për ta mbrojtur të Dërguarin e Tij dhe për ta përhapur të vërtetën mbi të dhe jetën e tij. do të vëmë në funksion tërë arsenalin tonë intelektual që kemi dhe do të aplikojmë çdo metodë që nuk bie ndesh me metodologjinë e kulluar islame. Konferenca, që do të mbahet në shkurtin e vitit të ardhshëm (2013), do të jetë një rast tjetër i artë për të përfituar metoda, projekte dhe ide të reja për këtë gjë. I bëjmë thirrje të gjithëve besimtarëve që të bashkërendojnë rreth këtyre botëkuptimeve dhe udhëzimeve profetike në tërë atë që bëjmë dhe braktisim.

Kjo deklaratë erdhi si shpjegim i një qëndrimi fetar, që mendojmë se ne, të gjitha organizatat tjera dhe të gjitha figurat islame me ndikim, e kanë për obligim ta bëjnë atë, për të sqaruar të vërtetën dhe për të mos e fshehur atë, si shprehje në praktikë e besës së dhënë Allahut për ta bërë një gjë të tillë!

Kryetari i Organizatës
Dr. Jusuf Kardavi

Zv.Kryetari
Dr. Selman ibn Fehd el-Audeh

Sekretari i përgjithshëm
Dr. Salim Shemmeri

Burimi: http://saaid.net/fatwa/f112.htm

Përshtati në shqip: Sedat ISLAMI

SHENJAT E DASHURISË NDAJ PEJGAMBERIT [alejhiselam]

SHENJAT E DASHURISË NDAJ PEJGAMBERIT [alejhi salatu ves selam]

Allahu,subhanehu ve teala, e veçoi Pejgamberin, Alejhi selam, me veçori te shumta, si: zotëriu i tere njerëzimit, vula e pejgambereve, i dërguar tek te gjithë njerëzit…Thotë Allahu,subhanehu ve teala,” قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ” Thuaj (Muhammed): “O ju njerëz! Unë jam i dërguari i All-llahut te të gjithë ju… ( A’raf 158)
Ne atë qe nuk ka asfare dyshimi është se ne në raport me këtë pejgamber fisnik kemi obligime te shumta, te cilat patjetër se duhet realizuar; duhet vërtetuar thëniet e tij, duhet zbatuar atë qe ka urdhëruar dhe shmangur asaj, prej se cilës na ka ndaluar.
Poashtu ne raport me këtë pejgamber te nderuar duhet ta realizojmë edhe dashurinë ndaj tij, qofte si besim, fjale apo edhe vepër. Dashurisë ndaj tij duhet t’i japim përparësi ndaj çdo gjeje tjetër, madje edhe ndaj vetvetes sonë. Thotë Pejgamberi Alejhi selam” لايؤمن أحدكم حتى أكون أحب إليه من ولده ووالده والناس أجمعين Nuk ka besuar askush prej jush derisa te jem me i dashur tek ai sesa femiu, prindi dhe tere njerëzit”. ( Buhariu dhe Muslimi)
Është e njohur se ai, i cili e do ndokë e favorizon atë dhe përputhjen me te (ne mendime, ide,etj) sepse ne te kundërtën,ai nuk është i sinqerte ne atë qe pretendon. Ai, i cili me te vërtet e donë Pejgamberin, Alejhi selam, natyrisht se do te këtë shenja, te cilat do ta argumentojnë këtë dashuri.
Ne vijim, lexues i nderuar,ke shenjat ,te cilat aludojnë ne dashurinë ndaj Pejgamberit, Alejhi selam!
1-Pasimi i tij dhe mbajtja për sunnetin e tij. Thotë Allahu ” قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ ” Thuaj: “Nëse e doni All-llahun, atëherë ejani pas meje që All-llahu t’ju dojë… (Ali Imran 31) Poashtu ka thënë” لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًاِ ” Ju e kishit shembullin më të lartë në të dërguarin e All-llahut, kuptohet, ai që shpreson në shpërblimin e All-llahut në botën jetër, …(Ahzab 21). Ndërsa argumenti nga sunneti për këtë është vet fjala e Pejgamberit,Alejhi selam,” لايؤمن أحدكم حتى يكون هواه تبعاً لما جئت به Askush prej jush nuk ka besuar derisa edhe epshi (hobi) i tij te jete ne përputhje me atë,qe unë e solla (pra fenë)”.( Neveviu,ne El Erbeine En Nevevijje, thotë se ky hadithe është i vërtet ndërsa te tjerët e kane cilësuar si te dobët)
2- Përmendja e shpeshte e tij,mallëngjimi për ta pare sepse kush e do dike do ta përmend shume dhe do ta dëshirojë takimin e tij. Ibnul Kajjimi ka thënë” Sa here qe e përmend te dashurin, te mirat dhe gjerat qe ta sjellin dashurinë e tij,te shtohet dashuria për te,mallëngjehesh për ta takuar dhe dashuria për te ta pushton zemrën”.
3- Lavdimi me atë qe ai e meriton. Lavdimi me i mire do te ishte lëvdimi i ngjashëm me atë, qe e lëvdoi Allahu,subhanehu ve teala, ose e lëvdoi ai veten e tij. Thënë me qarte, forma me e mire është ” Es Salatu Ves Selamu Alejhi (Mëshira dhe përshëndetjet qofshin mbi te). Kjo bazuar ne fjalën e Allahut” إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًاِ ” Eshtë e vërtetë se All-llahu dhe engjëjt e Tij me madhërim e mëshirojnë Pejgamberin. O ju që keni besuar, madhërojeni pra atë (duke rënë salavatë) dhe përshëndeteni me selam..( Ahzab 56) Ne këtë ajet, Allahu,subhanehu ve teala, na urdhëroi qe te biem salavat mbi te dhe mu për këtë, Pejgamberi Alejhi selam ka thënë” البخيل من ذُكِرت عنده فلم يُصلِ علي Koprrac është ai, ne prezence të të cilit përmendem, ndërsa nuk bie salavat mbi mua”.(Tirmidhiu)
4- Gjykimi sipas sunnetit te tij. Thotë Allahu, subhanehu ve teala,” فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًاِ ” Për Zotin tënd jo, ata nuk janë besimtarë (të asaj që të zbriti ty as të asaj para teje) derisa të mos zgjedhin ty për të gjykuar në atë konflikt mes tyre, e pastaj (pas gjykimit tënd) të mos ndiejnë pakënaqësi nga gjykimi yt dhe (derisa) të mos binden sinqerisht. ( Nisa 65)
5- Dashuria ndaj familjes dhe shokëve te tij si dhe urrejtja ndaj armiqve te tij.
6- Mbrojtja e sunnetit te tij nga intrigat e njerëzve te prishur, nga komentet e njerëzve jokompetente dhe injorante si dhe nga dyshimet e zemërsëmurve.
7- Edukata gjate përmendjes se tij. Emri i tij nuk përmendet vetëm si emër por krahas kësaj, duhet te shoqërohet edhe me salavat, ose i thuhet “I dërguari i Allahut,Subhanehu ve teala”,etj.
8- Përhapja e sunnetit te tij dhe kumtimi i saj njerëzve. Thotë Pejgamberi Alejhi selam” بلغوا عني ولو آية Kumtoni prej meje madje edhe një ajet (tekst kur’anor ose hadith)”. ( Buhariu dhe Muslimi)
Vëlla lexues! Përpiqu qe te realizosh këtë shenja dhe dije se dashuria ndaj Pejgamberit nuk është tinguj te këndosh me ta,nuk është fjale,te cilat thuhen dhe as poezi,qe ta recitosh por është respekt,pasim dhe mbajtje traditën e tij.
E lusim Allahun,subhanehu ve teala, qe te na mundësoi pasimin e sunnetit te tij!([1])

[1] Marre nga: http://www.islamweb.net
Përshtati ne gjuhen shqipe: Sedat Gani Islami
2 qershor 2005,e enjte
Vushtrri,Kosove

DHJETË POROSI PROFETIKE

DHJETË POROSI PROFETIKE
El Harith b. El Harith El Esh’arijj transmeton se Pejgamberi, alejhi selam ka thënë: Allahu e urdhëroi Jahjanë, të birin e Zekrijaut, me pesë gjëra, qe t’i zbatojë vete dhe t’i urdhërojë izraelitet t’i zbatojnë ato. Ai sikur kishte ngecur pak ne zbatimin dhe kumtimin e tyre kështu që Isai, i biri i Merjemes, i tha: Vërtet Allahu te ka urdhëruar me pesë gjera, qe t’i besh dhe t’i urdhërosh izraelitet t’i bëjnë; ose urdhëroji ti ose do t’i urdhërojë unë. Tha Jahjaja: Kam frike se nëse ma paraprin me këtë do te me lëshojë toka ose do te ndëshkohem. I tuboi njerëzit ne Mesxhidi Aksa ndërsa xhamia u mbush saqë njerëzit uleshin edhe ne ballkonet e saj. Tha Jahjau: Allahu me ka urdhëruar me pesë gjera, qe t’i bej unë dhe t’iu urdhëroj juve t’i bëni ato.
E para është: Adhurojeni Allahun dhe mos i bëni shok ne asgjë. Shembulli i njeriut qe i bën shok Allahut është sikurse shembulli i atij, qe ka blere një rob nga pasuria e tij, me ar apo argjend, dhe i ka thënë: Kjo është shtëpia ime, kjo është puna ime; puno dhe sill tek unë. Ndërsa ky, robi, punon dhe sjell por jo tek zotëriu i vet, tek tjetërkush. Kush prej jush do te pranonte qe te ketë një rob te tille.
(E dyta:) Allahu iu urdhëron me namaz. Kur te faleni mos u ktheni (andej e këndej) ngase Allahu qëndron para fytyrës se robit te Vet, përderisa ai nuk lëkundet anash.
(E treta:) Iu urdhëroj me agjërim. Dhe shembulli i tij është sikurse shembulli i njeriut ne një grup, qe me vete ka një pako te vogël, në të cilën ka misk (parfum). Te gjithë çuditen apo te gjithëve iu pëlqen (dyshim nga transmetuesi) era e tij. Vërtet era e agjëruesit tek Allahu është me e mire se sa era e parfumit.
(E katërta:) Iu urdhëroj me lëmoshë sepse shembulli i kësaj është sikurse shembulli i njeriut, te cilin e ka robëruar armiku dhe ia kane lidhur dorën pas qafe dhe e kane sjellur për t’ia prere kokën ndërsa ai thotë: Unë e shpaguaj atë prej jush me pakice e shumice (me tere pasurinë) kështu qe e liron (shpaguan) vetveten.
(E pesta:) Iu urdhëroj qe ta përkujtoni Allahun ngase shembulli i kësaj i ngjan shembullit te njeriut, te cilit iu vërsulën armiqtë pas me nxitim ndërsa ai kur arriti ne një kala te forte e mbrojti veten e tij prej tyre. Po kështu edhe njeriu, nuk mund ta ruaj veten nga djalli përveçse me te përkujtuarit e Allahut”.
Tha Pejgamberi, alejhi selam: Ndërsa unë iu urdhëroj me pese gjera, me te cilat me ka urdhëruar Allahu: Dëgjimi dhe respektimi, xhihadi, hixhreti (migrimi) dhe kolektiviteti (xhemati) ngase çdokush qe largohet prej xhematit, qofte sa një pëllëmbe, ai veç e ka hequr prej qafe hallkën e Islamit, përveç nëse kthehet. Dhe kush fton ne injorancë( ) ai është nga grumbulli i gurëve te xhehennemit (te cilët ndezën flake). Tha një njeri: O i dërguari i Allahut! A edhe nëse falet dhe agjëron?! Tha: Edhe nëse falet dhe agjëron. Ftoni ne ftesën e Allahut, i Cili iu quajti muslimanë dhe besimtare, robër te Allahut”. ( )
Ky hadith përmban dhjete porosi, te cilat janë te një rëndësie te veçante, ngase zbatimi i tyre parasheh lumturinë ne te dy botërat. Ato porosi sikur janë gdhendëse dhe qëndisëse te faqeve te zemrës me shkronja prej nuri, sikur janë zjarre te ndritura, qe largojnë errësirat dhe njerëzve ua ndriçojnë rrugën si dhe iu dhurojnë nder dhe krenari.
Këto dhjete porosi te shtrenjta, na erdhën nëpërmjet gjuhës se dy pejgamberëve te Allahut, Jahjasë dhe Muhammedit, alejhima selam, i cili (Jahjaja) u urdhërua t’ua kumtoje izraeliteve qe te punojnë sipas tyre. Pastaj erdhi feja islame, qe krahas shume porosive te saj, pese qe u ceken edhe ne këtë hadith, përvetësoi edhe këto pesë porosi te Jahjasë, alejhi selam.
Siç pame ne pjesën e pare te hadithit, pese porosite e Jahjasë janë te shoqëruara me nga një shembull adekuat. Kjo është bere për arsye s shembujt kane rëndësi te madhe ne krahasimin e gjerave e pastaj ne vërtetimin e tyre.
Porosia I:
Mos i be shok Allahut
Porosia e pare e Jahjase ishte qe Allahu te adhurohej sinqerisht dhe ne mënyrë te drejte, ngase çdokush qe adhuron ndokënd përveç Allahut, krahas Allahut ose me veprën e tij synon dikë tjetër përveç Allahut, ai ka bere shirk dhe ka dalur prej feje. Thotë Allahu: “E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta adhuronin All-llahun me një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zeqatin, se ajo është feja e drejtë”. (Bejjineh, 5)
Politeizmi nuk është gjë tjetër vetëm se mendjelehtësi; është shkak i hidhërimit te Allahut dhe ndëshkimit te Tij te përhershëm. Thotë Allahu: “S’ka dyshim se All-llahu nuk falë (mëkatin) t’i përshkruhet Atij shok (idhujtarinë), e përpos këtij (mëkati) i falë kujt do. Kush përshkruan All-llahut shok, ai ka trilluar një mëkat të madh”. (Nisa, 48)
Ata, qe bëjnë shirk do te hyjnë ne Xhennet kur deveja te hyje për birës se gjilpërës. Thotë Allahu: “Nuk ka dyshim se ata që përgënjeshtruan argumentet Tona dhe nga mendjemadhësia u larguan prej tyre, atyre nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk do të hyjnë në xhennet deri të përbirojë deveja nëpër vrimën e gjilpërës. Ja, kështu i shpërblejmë kriminelët”. (A’raf, 40)
Porosia II:
Namazi
Namazi është adhurim trupor, shpirtëror dhe kolektiv; është shtylle e fesë, miraxh i myslimaneve, bisede me Allahun, Zotin e botërave, është adhurimi me i vjetër sëbashku me besimin. Për hire te rëndësisë se madhe qe ka, asnjë fe nuk mbeti pa e ligjësuar atë. Thotë Allahu: “Ti lexo atë që po të shpallet nga libri (Kur’ani), fal namazin, vërtet namazi largon nga të shëmtuarat dhe të irituarat, e përmendja e All-llahut është më e madhja (e adhurimeve); All-llahu e di ç’punoni ju”. (Ankebut, 45)
Ndërsa përkujdesja dhe përulësia ne te janë prej veçorive te besimtareve te sinqerte. Thotë Allahu: “Edhe ky (Kur’an) është libër që e zbritëm; është i bekuar, vërtetues i të mëparshmes, e që t’i tërheqësh vërejtjen nënës së fshatrave (të banorëve mekas) dhe atyre përreth saj (mbarë botës). Ata që e besojnë Ahiretin, besojnë në të (Kur’anin), ata edhe e falin namazin rregullisht”. (En’am, 92)
Po ashtu ka thënë: Dhe ata të cilët i kushtojnë kujdes kohës së namazit të tyre”. (Mu’minun, 9)
Ne ajetin 2, te po kësaj kaptine, qëndron: ” Ata të cilët janë të përulur dhe të kujdesshëm gjatë faljes së namazit”.
Porosia III:
Agjërimi
Agjërimi po ashtu është adhurim i vjetër, te cilin Allahu na e obligoi ashtu siç ua obligoi edhe popujve tjerë, edhe nëse forma nuk ka qene e njëjtë. Thotë Allahu: ” O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse që ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm”. (Bekare, 183)
Allahu nuk obligoi agjërimin për tjetër përveçse për ta ngritur njerëzimin ne piedestalin e përsosmërisë, ngase agjërimi përmban vlera te shumta, shpirtërore, kuptimore, shëndetësore, morale dhe shoqërore. Agjëruesve iu mjafton nder se era e gojëve te tyre është me e mire tek Allahu sesa aroma e parfumit.
Porosia IV:
Lëmosha
Lëmosha apo sadakaja është emërtim i një pjese te pasurisë, te cilën ua jep i pasuri vëllezërve te tij fukara, ose e jep për nisma te mbara, pa marre parasysh se a behet fjale për zekatin, qe është obligim, apo për format fakultative.
Me lëmoshë pastrohet shpirti nga njollat e koprracisë dhe lakmisë ndërsa njerëzit i afrohen njeri tjetrit kështu qe depërton ne mesin e tyre shpirti i ndihmesës, bashkëpunimit dhe mëshirës se ndërsjellë.
Porosia V:
Përkujtimi i Allahut
Përkujtimi i Allahut është shërim shpirtëror dhe shëndet trupor, është drite e syve dhe qetësim i zemrës; me te zemra pastrohet nga njollat e mëkateve. Thotë Allahu: “Ata që besuan dhe me të përmendur All-llahun zemrat e tyre qetësohen; pra ta dini se me të përmendur All-llahun zemrat stabilizohen”. (Rr’ad, 28)
Mu për këtë, Allahu nxiti, stimuloi dhe urdhëroi për te, e tha: “O ju që besuat, përkujtoni All-llahun sa më shpesh”. (Ahzab, 41)
Po ashtu thotë Allahu: ” shumëpërmendësit e All-llahut e shumëpërmendëset e All-llahut, All-llahu ka përgatitur falje (mëkatesh) dhe shpërblim të madh”. (Ahzab, 35)
Neglizhenca ndaj përkujtimit te Allahut te shtynë ne mëkate dhe ne mbizotërimin e djallit mbi ty. Thotë Allahu: “Kush mbyll sytë para këshillave të Zotit, atij ia shoqërojmë një djall që nuk i ndahet kurrë”. (Zuhruf, 36)
Po ashtu thotë Allahu: “Ata i ka nënshtruar djalli dhe ua ka qitur në harresë porositë e All-llahut. Ata janë shoqëri e djallit, e dijeni se ithtarët e djallit janë më të dëshpëruarit”. (Muxhadele, 19)
Këto ishin pese porosite e Jahjase, alejhi selam, ndërsa tani do t’iu qasemi porosive te Muhammedit, alejhi selam.
Porosia I-II:
Dëgjimi dhe nënshtrimi
Nuk ka dyshimi se dëgjimi dhe respektimi i udhëheqësve te drejte te shpie ne lumturinë e dunjase, ngase kështu rregullohen interesat e robërve te Allahut, e nëse prijësi është I mire rregullohen edhe çështjet e tyre fetare.
Ka thënë Allahu: “O ju që besuat, bindjuni All-llahut, respektoni të dërguarin dhe përgjegjësit nga ju. Nëse nuk pajtoheni për ndonjë çështje, atëherë parashtrojeni atë te All-llahu (te libri i Tij) dhe te i dërguari, po qe se i besoni All-llahut dhe ditës së fundit. Kjo është më e dobishmja dhe përfundimi më i mirë”. (Nisa, 59)
Ubadeh b. Samiti rrëfen se: “Na ftoi Pejgamberi, alejhi selam, kështu që ne ia dhamë besën. Ne mesin e gjerave qe na kushtëzoi ishte edhe: besa për dëgjim dhe respekt ne rastet kur jemi te relaksuar dhe ne rastet kur nuk na pëlqejnë, ne vështirësi dhe ne lashtësi tonën, edhe nëse te drejtat tona nuk plotësohen, dhe qe te mos polemizojmë (grindemi) për pushtetin e tyre, përveç nëse shohim pabesim te qarte, atëherë ju tek Allahu keni argument (për t’i kundërshtuar ata)”. (Buhariu)
Porosia III:
Xhihadi
Xhihadi, edhe pse ka shume kuptime dhe domethënie, megjithatë domethënia e tij e luftës, është keqkuptuar me qellim. Xhihadi me këtë domethënie d.t.th.: lufte për ngritjen e fjalës se Allahut, çlirimin e atdheut nga okupuesit e kështu me radhe.
Për vlerën e tij flet Ebu Hurejre, i cili rrëfen se ishte pyetur Pejgamberin, alejhi selam: “Cila vepër është me e mira? Tha: Besimi ne Allahun dhe ne te dërguarin e Tij. Pastaj cila? Tha: Xhihadi ne rrugën e Allahut. Pastaj cila? Tha: Haxhi i pranuar”. (Buhariu dhe Muslimi)
Xhihadi është farz kifaje (obligim i pjesërishëm), me përjashtim, nëse shteti islam sulmohet atëherë duhet qe te gjithë te dalin ne lufte.
Ndërsa sa i përket xhihadit ne kuptim te përpjekjes dhe mundit shpirtëror, është gjë e kërkuar. Thotë Allahu: “E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten prej epsheve, 41. Xhenneti është vendi i tij”. (Naziat, 40-41)
Porosia IV:
Hixhreti
Hixhreti d.t.th.: kalimi nga vatra e pabesimit ne arter islame, ose nga vendi i frikshëm për ne vend te sigurte. Si i tille, hixhreti mbetet aktual dhe funksional përherë.
Muaviu rrëfen se Pejgamberi, alejhi selam ka thënë: “ÙMos e ndërprit hixhretin, mos e ndërprit pendimin, mos e ndërprit pendimin derisa dielli te mos lind nga perëndimi i tij”. (Ebu Davudi)
Shpërblimi për hixhret ne rruge te Allahut është sikurse shpërblimi i hixhretit nga Meka ne Medine. Thotë Allahu: “Po, ata që besuan, migruan dhe luftuan për rrugën e All-llahut, dhe ata që strehuan dhe ndimuan, janë besimtarë të vërtetë. Atyre u takon falja (e mëkateve) dhe furnizimi në mënyrë të ndershme”. (Enfal, 74)
Po ashtu ka thënë Allahu: “Kush shpërngulet për hirë (të fesë së) All-llahut, ai gjen mundësi të madhe dhe begati në tokë. E kush del prej shtëpisë si migrues te All-llahu dhe i dërguari i Tij, dhe e zë vdekja (në rrugë), te All-llahu është shpërblimi i tij. All-llahu është mëshirues, mbulon të metat”. (Nisa, 100)
Nuk ka kundërthënie ne mes kësaj dhe hadithit, në të cilin Pejgamberi, alejhi selam ka thënë: “Nuk ka hixhret (pas çlirimit te Mekkes) por ka xhihad dhe nijjet. Nëse thirreni për te dalur ne lufte atëherë dilni (obligativisht)”. (Ebu Davudi, Tirmidhiu, Nesaiu), ngase hixhret nuk ka me nga Mekeja për ne vende tjera, sepse ajo u çlirua njëherë e përgjithmonë dhe se do te jete përherë vend i sigurte.
Ekziston edhe një lloj tjetër i hixhretit, e ai është: hixhreti nga mëkatet. Ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: “Musliman është ai, prej gjuhës dhe dorës se te cilit janë te sigurte muslimanet, ndërsa muhaxhir është ai, qe largohet nga ajo, qe ia ka ndaluar Allahu”. (Buhariu)
Porosia V:
Xhemati (Kolektiviteti)
Është gjë e natyrshme se bashkimi d.t.th.: force, bashkimi është mëshirë, ndërsa ndarja është ndëshkim.
Pejgamberi, alejhi selam ka thënë: “Vërtet do te ndodhin trazira e sprova. Kë e shihni, pa marrë parasysh se kush është, qe dëshiron ta shpartalloje çështjen e ummetit te Muhammedit, alejhi selam, mbyteni, ngase dora e Allahut është me shumicën (xhematin) dhe se djalli me atë qe iu ndahet xhematit vrapon”. (Nesaiu)
Po ashtu ka thënë Pejgamberi, alejhi selam: “Mos u përçani ngase ata, qe u përçanë para jush u shkatërruan”. (Buhariu)
Pejgamberi, alejhi selam tërheq vërejtjen nga përçarja, ngase ajo shpie ne dobësi dhe nënçmim, dhe armikut ia jep mundësinë për mbizotërim. Pejgamberi, alejhi selam nxit qe te marrim mësim nga popujt e mëparshëm, te cilët u shkatërruan për shkak te polemikave. Thote Allahu: “Dhe respektojeni All-llahun e të dërguarin e Tij, e mos u përçani mes vete, e të dobësoheni e ta humbni fuqinë (luftarake). Të jeni të durueshëm se All-llahu është me të durueshmit”. (Enfal, 46)

Abdul Munsif Mahmud Abdul Fettah
Burimi: revista “El Ez’her”, pjesa: 7, viti: 57, prill, 1985, Kajro
Përshtati ne shqip: Sedat Gani Islami
12-7-2006, e mërkurë
Vushtrri, Kosovë