MËSIME QË REFLEKTOJNË NGA PALESTINA DHE LUFTA E SAJ

MËSIME QË REFLEKTOJNË NGA PALESTINA DHE LUFTA E SAJ

Titulli: Mësime që reflektojnë nga Palestina dhe lufta e saj
Përshkrimi: Ligjëratë kushtuar luftës në Gazza
Autor: Sedat Islami
Vendi: Vushtrri, Kosovë
Data: 16/01/2009

Bismil-lahi’rr Rrahmani’rr Rrahim
Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit!
Falënderimet qofshin për Allahun e Madhëruar kurse përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, familjen, shokët dhe pasuesit e tij besnike!
Palestina, shikuar nga prizmi i hadithi profetik  që ummetin islam e prezanton si një trup, nëse jo zemrën, gjithsesi paraqet arteriet e saj, pa të cilat vështirë se do të funksiononte. Ajo nuk është sikur vendet tjera që sot janë të mbuluara nga flaka dhe tymi i luftës. Me këtë nuk themi se Iraku, Afganistani, Çeçenia, janë të pavlera, assesi, vetëm se Palestina është problem kyç fetar. Është çështje e besimit islam.
Edhe lufta që bëjnë çifutët, ndonëse e mbështetur në trillime e fabrikime, megjithatë bëhet nga motive. Përpjekjet e tyre për zhveshjen e Aksasë nga sfondi islam nuk janë risi në historinë e tyre, ato vetëm nga dita në ditë sa vijnë e bëhen më të ashpra, sidomos kur shtazëria e tyre justifikohet nga vende me ndikim në botë. Ministri i brendshëm çifut kishte zbuluar se disa grupe ekstreme çifute kanë bërë plane për shkatërrimin e Xhamisë Aksa . Nëse kësaj i shtohet edhe fakti se ata në afërsi të Kudsit tentojnë të themelojnë sinagoga të tyre, siç ka tërhequr vërejtjen Ikrime Sabri, Kryetar i Këshillit të Lartë Islam dhe ligjërues në Xhaminë Aksa, atëherë çështja nuk do më shumë koment .
1. Mësimet nga Palestina si tokë
Se sa e rëndësishme është Xhamia e Aksasë flasin një mori tekstesh fetare vetëm se unë do të preferoja një hadith profetik ku tërhiqen diagonale dhe paralele të njëjta, përafërsisht, ndërmjet saj dhe dy xhamive tjera te shenjta, asaj në Mekke dhe tjetrës në Medinë. Thotë Pejgamberi, alejhi’s selam:
“ لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَسْجِدِ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَسْجِدِ الْأَقْصَى
Udhëtimi nuk merret përveç se për tek tri xhami: Qabe, Xhamia e Pejgamberit, alejhi’s salatu ve’s selam dhe Xhamia Aksa” .
Me të lexuar këtë hadith nuk mund të qëndroj pa pyetur: Nëse ke kryer Haxhin, pra ke udhëtuar drejtë Mekkes, a kurrë nuk të ka rënë ndërmend se urtësitë dhe mësimet e Haxhit nuk janë formale porse ato synojnë ndërlidhjen edhe në praktike të këtyre Xhamive, jo vetëm në vlerë dhe falje të namazeve në to por edhe në ruajtje dhe mbrojtje të tyre.
A nuk je ndalur aspak të mendosh për Kudsin dhe të shikosh se ishte Kibleja e parë e muslimanëve, dhe se mbizotërimi mbi të, në një formë nënkupton edhe mbizotërim parcial mbi shtëpitë e Allahut të Madhëruar. Këtë më së miri do ta argumentoja me fjalët e një çifuti barbar, i cili zotohej se nëse muslimanët do të ndërmerrnin ndonjë sulm mbi ta, atëherë ata do sulmonin Mekken dhe Medinën, respektivisht Qabenë dhe Xhaminë e Pejgamberit, alejhi’s selam . Çfarë mbetet pas kësaj për muslimanin? Edhe çka duhet më tepër ta motivoje atë te ruaj xhamitë e shenjta?
Si ta kuptoj atë vëlla musliman që kryen haxhin ndoshta deri në dhjetë herë, madje e ka bërë “hobi”, kurse po të kërkosh prej tij që ta shfaq Haxhin, respektivisht një pjesë shumë të rëndësishme të tij në praktikë, e cila njëherit edhe do të dëshmonte pranimin e tij, nuk e bën fare. Po t’i thuash: Në vend se ta bësh Haxhin kaq shumë herë, eja dhe atë pjesë pasurie jepe për Xhaminë Aksa, a thua vallë do të përgjigjej?
Këtë vit, sipas statistikave jo zyrtare, është folur për një shifër prej mbi pesë milionë haxhilerë nga mbarë bota, që padyshim se një pjesë bukur e madhe prej tyre kanë qenë më shumë se një herë. Nëse këta persona qe kane kryer haxhin për të dytën ose dymbëdhjetën herë do të jepnin ato para për kriza e situata sikur kjo në Gazza, jam më se i bindur se gjendja do të ishte shumë më shumë në të mirë të muslimanëve, por ja që tradita e vjetër vazhdon.
– Të të them diç vëlla musliman! Pasardhësit tanë sado që kishin respekt për Qabenë, megjithatë kishin kuptuar esencën e saj se vet gurët e vendi nuk janë me rëndësi sa janë porositë dhe mësimet e saj. Ibni Omeri, si transmeton Tirmidhiu, një ditë kishte shikuar drejtë Qabesë dhe i ishte drejtuar:
“مَا أَعْظَمَكِ وَأَعْظَمَ حُرْمَتَكِ وَالْمُؤْمِنُ أَعْظَمُ حُرْمَةً عِنْدَ اللَّهِ مِنْكِ
Sa madhështore që je! Sa e madhe është shenjtëria jote por besimtari është më i shenjtë tek Allahu se sa ti” .
Si do t’iu drejtohej Ibni Omeri këtyre njerëzve që sot kryejnë Haxhin ndoshta edhe mbi dhjetë herë ndërsa për muslimanët që në mënyrat më mizore, më brutale dhe më shtazarake, mbyten çdo ditë?
Agresioni çifut sot është duke njollosur tokën e Israsë, një tokë e bekuar, e përmendur kështu në Kur’anin Famëlartë. Thotë Allahu i Madhëruar:
“سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آَيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
Pa të meta është Lartëmadhëria e Atij që robin e Vet e kaloi në një pjesë të natës prej Mesxhidi Haramit (prej Qabes) gjer në Mesxhidi Aksa (Bejti Mukaddes), rrethinën e të cilës Ne e kemi bekuar, (ia bëmë këtë udhëtim) për t’ia treguar atij disa nga argumentet Tona. Vërtet, Ai është dëgjuesi (i fjalëve të Muhamedit), pamësi (i punëve të Muhammedit).”. El Isra, 1.
– Nëse dje, në kohën e Pejgamberit, alejhi’s selam, u lidh Buraku i tij para Xhamisë, sot atje kërcejnë “derrat e majmunët”.
– Nëse dje të gjithë pejgamberët u mblodhën dhe nën udhëheqjen e Muhammedit, alejhi’s selam falen dy rekate, si mendon se do ta arsyetojnë nesër këtë tmerr që neve jemi duke e toleruar? Çfarë mendoni nëse Ibrahimi, Musai dhe Isai, do të na pyesnin: O muslimanë, çfarë ju bëri aq të dobët saqë nuk patët mundësi ta ruani atë xhami kur ne me veprimin tonë dëshmuam se ajo duhet të jetë në duart tuaja? Cila do të jetë përgjigja jonë?
– Si do të ndiheshim sikur sot të caktonte Allahu i Madhëruar zbritjen e Isait, alejhi’s selam në Palestinë dhe neve, ithtarëve të Kur’anit, libër me të cilin do të gjykoj ai, të na drejtohej: A kështu keni lënë pas dore vendin ku unë ishte caktuar të zbresë, gjë që ju e dinit shumë mirë?
Nuk di cila gjuhë do të mblidhte forcën e të thotë një fjalë?
– Si mund ta komentosh qëndrimin tënd nëse të them se ajo tokë e Palestinës, pikërisht ajo, do të jetë toka që do të ringjallemi dhe tubohemi në të. Pejgamberi, alejhi’s selam qe pyetur :
“يا نبي الله! أفتنا في بيت المقدس ، قال: أرض المحشر والمنشر
O i dërguari i Allahut! Na rrëfe për Bejtul Makdisin? Ajo është Toka e Tubimit dhe ringjalljes- u përgjigj ai” .
Nëse tokës nesër Allahu i Madhëruar do t’ia jap të drejtës e fjalës për të dëshmuar për krimet e njerëzve, çfarë të bën të sigurt se ajo nuk do të dëshmojë kundër teje pikërisht për këtë që tani është duke ndodhur në Palestinë?
– Palestina ka qenë vendstrehim dhe vendsiguri për profetët pasi që Allahu i Madhëruar ndëshkoi popujt e tyre për tirani. Allahu i Madhëruar ka thënë:
“وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ
E Ne shpëtuam atë e edhe Lutin në atë tokën që e kemi bekuar për njerëz”. El Enbija, 71.
Kur Musai, alejhi’s selam e lëshoi Izraelin dhe u nis në drejtim të Palestinës, iu drejtua çifutëve:
“يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الأَرْضَ المُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَرْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ
O popull imi, hyni në tokën e shenjtë, të cilën All-llahu ua premtoi, dhe mos u ktheni mbrapa, pse atëherë khteheni të dëshpruar”. El Maide, 21.
Nëse dje ka qenë vendstrehim, sot ajo është bërë skëterrë dhe humnerë. Ose thënë më mirë, është shndërruar në thertore ku theren gra, fëmijë, pleq e njerëz të pafajshëm.
– Palestina është toka e shfaqjes së mrekullive të Allahut të Madhëruar. Ka thënë Allahu i Madhëruar:
“سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آَيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
Pa të meta është Lartëmadhëria e Atij që robin e Vet e kaloi në një pjesë të natës prej Mesxhidi Haramit (prej Qabes) gjer në Mesxhidi Aksa (Bejti Mukaddes), rrethinën e të cilës Ne e kemi bekuar, (ia bëmë këtë udhëtim) për t’ia treguar atij disa nga argumentet Tona. Vërtet, Ai është dëgjuesi (i fjalëve të Muhamedit), pamësi (i punëve të Muhammedit).”. El Isra, 1.
Muhammedit, alejhi’s selam i janë rrëfyer argumente dhe fakte të fuqisë së pakrahasuar të Allahut të Madhëruar, në mesin e të cilave edhe shpejtësia e kalimit nga një vend në tjetrin e më pas edhe nga toka përmbi shtatë palë qiej.
Arsyeja e zgjedhjes së kësaj mrekullie qëndron në faktin se ajo motivon besimtarin për stoicizëm dhe stabilitet në rrugën e Allahut të Madhëruar. Nëse kjo qenka vetëm një nga ato mrekulli dhe panorama të fuqisë së Allahut të Madhëruar, a thua vallë çfarë neve na ka dobësuar. Nëse Allahu i Madhëruar paska atë fuqi qe krijesat nuk  e kanë, a nuk ka mundësi që ato raketa, ato bomba, ato armë kimike tua kthejë mbrapsht dhe fuqia e urdhri i Tij të arrijnë para se të arrijë çdo gjë madje mjafton t’i thotë diç-it: Bëhu!, dhe ajo bëhet.
Ja sa bukur e kishte kuptuar këtë një musliman i mençur dhe i devotshëm, i cili në luftë duke iu dhënë kurojë ushtrisë muslimane kishte thënë:
Çka janë këta aeroplanë që i përmendni?
Fluturojnë lart në qiell dhe bombardojnë- iu përgjigjën.
Mire, po Allahu a është mbi ta ?
Po- thanë.
Atëherë përse ky dekurajim.
Po tanket çfarë janë?
Shkatërrojnë por edhe shkatërrohen nga armë tjera.
Atëherë nuk qenkan gjë!
Po raketat?
Janë shumë të shpejta dhe kanë fuqi shkatërrimi- i treguan.
Me thuani, a më i shpejtë është Xhibrili me melaiket apo ato?
Jo, Xhibrili- u përgjigjën.
Nëse Allahu qenka mbi çdo gjë, nëse tanket po u shkatërruakan, nëse paska më të shpejtë se raketat, atëherë përse kjo dobësi- iu tha atyre .
– Palestina ka edhe një veçori tjetër. Ajo është toka e vlerësimit të virtyteve morale. Të gjithë e dimë se kur Muhammedi, alejhi’s selam bëri Isranë, Xhibrili, alejhi’s selam në të dalë prej xhamisë ia ofroi dy enë, njërën me verë e tjetrën me qumësht. Muhammedi, alejhi’s selam zgjodhi qumështin e me këtë edhe natyrshmërinë. Ajo që neve na intereson është se nëse kjo vlerë morali qenka vulosur atje, atëherë çfarë na bën neve që në këto kohë kur ai vend i shenjtë përdhoset, të mos vulosim vlera tjera morali, qofshin ato me ndihma, lutje, e çfarëdo tjetër të mire.
2. Mësimet nga çifutët barbarë
Agresioni çifut kësaj here gojën ua ka hapur edhe çifutëve  nga radhët e atyre që veten e konsiderojnë më tolerant. Mësimet që në këtë artikull do t’i përfitonim nga ngjarjet e fundit fokusohen në dy pika:
1) Ndërlidhja e çështjeve fetare me ato politike tek çifutët, të cilët, edhe pse e dinë se Islami herët a vonë do të ngadhënjejë , mundohen që me tërë arsenalin e tyre ushtarak e intelektual ta vonojnë një gjë të tillë.
E shikoni se si sot SHBA-te sulmet e Izraelit i cilësojnë si mbrojtjeje por si do te ishte puna nëse këto sulme do të ndërmerreshin nga muslimanët. A nuk do të ngritej e tërë bota në këmbë? Atyre iu mvishen gjëra të paqena, si 11 shtatori në Amerikë, e më pas, të frymëzuar nga ato trillime e mashtrime, robërojnë shtete e shkatërrojnë kultura.
A nuk ka qenë kjo edhe një luftë tjetër intelektuale e Izraelit për ta bindur botën mbarë të heshtë para këtij tmerri apo edhe ta përkrah atë?
2) Manifestimi praktik i pabesisë dhe tradhtisë së çifutëve, të cilët shkelin marrëveshjet, jo vetëm me njerëz por edhe me Allahun e Madhëruar dhe me Pejgamberin, alejhi’s selam. Thotë Allahu i Madhëruar:
“فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بَآيَاتِ اللّهِ وَقَتْلِهِمُ الأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقًّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَلْ طَبَعَ اللّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلاَ يُؤْمِنُونَ إِلاَّ قَلِيلاً
Dhe për shkak të thyerjes së besës së dhënë, të mohimit të ajeteve (shpalljes) të All-llahut, të mbytjes së pejgamberëve pa kurrfarë të drejtë dhe thënies së tyre: “Zemrat tona janë të mbuluara” (me perde). Jo, por për shkak të mohimit të tyre All-llahu ua vulosi ato (zemrat), e nuk besojnë prej tyre vetëm pakkush”. En Nisa, 155.
“فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُواْ حَظّاً مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ وَلاَ تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىَ خَآئِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمُ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
Për shkak se ata e thyen zotimin e tyre, Ne i mallkuam ata, dhe zemrat e tyre i bëmë të forta (të shtangura). Ata i ndryshojnë fjalët (në Tevrat) nga domethënia e tyre dhe braktisën një pjesë me të cilën ishin urdhëruar. Ti vazhdimisht do të vërejsh tradhtinë e një pjese të tyre, përpos një pakice nga ata. Pra falju dhe hiqu tyre. All-llahu i do ata që bëjnë mirë”. El Maide, 13.
Nuk janë të rralla rastet kur ata bënin marrëveshje me Muhammedin, alejhi’s selam e më pas e shkelnin atë. Si shkak i kësaj pabesie dhe tradhtie, ata edhe u përzurën nga Gadishulli Arab.
Sot kur ata kanë mbizotëruar mbi Palestinën, a janë ndalur e mendojnë se si është sjellë kështu Omeri me ta kur çliroi Kudsin? A e dine ata se Omeri e çliroi Kudsin pa derdhur as edhe një pikë të vetme gjaku?  A është treguar i vrazhdë kështu Salahudini kur çliroi Kudsin? Përse tërë kjo urrejtje? Përse tërë këto sulme mbi njerëz të cilët duan ta pastrojnë shtëpinë e Allahut të Madhëruar nga ndyrësirat e çifutëve? Përse mbysin fëmijë e gra? A ka vepruar kështu ndonjëri prej komandantëve muslimanë kur kanë çliruar ndonjë vend? Nga këtu, fjala e Allahut të Madhëruar për çifutët tani shihet praktikisht. Thotë Allahu i Madhëruar:
“لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا ۖ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ
Gjithqysh ti do të vëresh se jehuditë dhe ata që i përshkruan Zotit shok (idhujtarët) janë njerëzit me armiqësi të fortë kundër besimtarëve (kundër muslimanëve). Ndërsa do të vëresh se më të afërmit si miq për besimtarët thanë: “Ne jemi nesara-krishterë”. Këtë ngase prej tyre (të krishtrëve) ka dijetarë (ulema) dhe të devotshëm, dhe se ata nuk janë kryeneçë”. El Maide, 82.
Ndaj, me njerëz sikur këta fjala nuk zë vend, marrëveshjet nuk përfillen, armëpushimet nuk arrihen, kështu që nuk mbetet tjetër vetëm se mbrojtje duke cituar fjalët e poetit:
نحن الذين بايعوا محمداً *** على الجهاد ما حيينا أبداً
Ne jemi ata që,
Muhammedit besën ia dhamë
se do bëjmë xhihad,
Aq sa Zoti jete të na ketë dhënë
Falënderimi fund e fillim i takon vetëm Allahut të Madhëruar kurse përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, familjet dhe shokët e tij!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s