10 MËNYRA TË NDRYSHIMIT TË SJELLJEVE TË FËMIJËVE

Nexhla Ganim

Të gjithë ne ëndërrojmë që të kemi fëmijë shembullorë dhe të gjithë ne mundohemi vazhdimisht të ndryshojmë sjelljet e tyre por, ndonjëherë, nxitojmë të përdorim dhunën, gjë që aty për aty bën që fëmija të largohet nga ajo sjellje por që më pas, në të ardhmen, kjo lë pasoja të rënda tek fëmija. Nuk di pse harrojmë ato mjetet dhe mënyrat e lehta për ndryshimin e traditave dhe shprehive të fëmijëve, e të cilat dallojnë nga rasti në rast. Disa prej tyre mund të marrin kohë deri sa të ndikojnë tek fëmija por prindi ose kujdestari duhet të ketë durim. Ndoshta në fillim krijohet përshtypja e dështimit por me kalimin e kohës vërehen efektet pozitive.

Continue reading “10 MËNYRA TË NDRYSHIMIT TË SJELLJEVE TË FËMIJËVE”

KANË THËNË PËR IMAM BUHARIUN

  • Nuk kemi parë të ngjashëm me Buhariun. Ebu Bekir ibn Ebi Shejbe
  • Po të ishte Buhariu në kohën e Sahabeve, do të ishte shenjë (i dalluar, pra). Kutejbe
  • Më kanë ardhur nga lindja dhe perendimi por askush nuk ka qenë sikur Buhariu. Kutejbe
  • Horasani nuk ka nxjerr një dijetar sikur Buhariu. Imam Ahmedi
  • Po të kisha mundësi t’i jepja Buhariut vite nga jeta jme, do t’ia jepja, sepse vdekja ime është thjesht vdekje e një individi ndërsa vdekja e Buhariut nënkupton humbje të dijes. Jahja b. Xhafer
  • Nuk kam parë dikë të ngjashëm me Buhariun, sikur nuk është krijuar për tjetër pos për hadith. Husejn b. Hurejthi
  • Më lejo të t’i puthi këmbët, o mësuesi i mësuesve, zotëriu i hadithologëve, mjeshtri i dobësive të hadithit. Imam Muslimi për Imam Buhariun
  • Nuk ka libër të (hadithit të) ngjashëm me librin e Buhariut. Imam Nesaiu
  • Nuk kam futur asnjë hadith në këtë libër pa mos bërë më parë istihare dhe pa mos qenë i bindur në saktësinë e tij. Buhariu për metodologjjnë e aplikuar në Sahih
  • Po të më lejohej të shprehem, do të thosha se Buhariu ka qenë më i mirë se mësuesit prej të cilëve ka marrë dije. Madje, ai nuk ka parë dikë më të mirë se veten. Xhafer b. Muhammed Mistagferiu
  • Ymeti (bashkësia myslimane) janë njëzëri për saktësinë e këtyre dy librave (Sahihut të Buhariut dhe Sahihut të Muslimit) dhe veprimin sipas haditheve të tyre. Imam Neveviu
  • Në këtë nënqiell nuk ka libra më të saktë pas Kur’anit se Sahihu i Buhariut dhe Sahihu i Muslimit. Ibn Tejmije
  • Pas Kur’anit, nuk ka libër të Islamit më madhështor dhe më të mirë se libri i Buhariut. Imam Dhehebiu

Atyre që thonë se feja po na kthen mbrapa

Mendimtari i njohur mysliman, Dr. Muhammed Imare, rrëfen:

Në një prej takimeve që kisha, një laik mu drejtua disi me ironi dhe më pyeti: Me sa kam kuptuar nga shkrimet tuaja, ju jeni ai që po doni ta aplikoni sheriatin dhe të na ktheni mbrapa?!
U ktheva dhe iu përgjigja duke e pyetur njëkohësisht:
Me “mbrapa” a ke për qëllim periudhën rreth një shekull më parë kur Sulltan Abdul Hamidi II sundonte me pothuajse gjysmën e botës? Apo periudhën kur mbretërit e Evropës sundonin popujt e tyre me autorizim nga sulltani osman?
Apo mos ke për qëllim edhe “më mbrapa” në kohën e sundimit të memlukëve të cilët e shpëtuan botën nga mongolët dhe tatarët?
Mos ndoshta dëshiron të shkosh “edhe më mbrapa” në kohën e sundimit të dinastisë abasite kur nga myslimanët sundohej gjysma e botës?
Mos ndoshta me “kthim mbrapa” ke për qëllim kohën e sundimit të dinastisë emevite apo periudhën edhe më mbrapa kur sundonte halifeja Omer r.a., i cili sundoi me pjesën më të madhe të botës?
Apo mos vallë të shkon ndërmend koha e Harun Rreshidit, i cili i dërgoi një letër mbretit romak Nikiforosit I (Nikephoros I):
Nga Harun Rreshidi, Emiri i Besimtarëve,
Letër Nikiforosit, qenit të romakëve!
Apo mos po e synon kohën e AbduRrahman Dahilit i cili me ushtritë e tij rrethoi Italinë dhe Francën?
Kjo sa i përket kthimit politik, ndryshe, nëse me “kthim mbrapa” ke për qëllim aspektin shkencor, atëherë më lejo të të pyes se për çfarë konkret e ke fjalën? Për kohën e Ibn Sinës, Farabiut, Ibn Xhubejrit, Huvarizmit, Ibn Rushdit, Ibn Haldunit, atyre që ia mësuan botës mjekësinë, farmacinë, inxhinierinë, astronominë, poezinë, sociologjinë?
Apo mos ndoshta me “kthim mbrapa” ke për qëllim dinjitetin dhe krenarinë, kohën kur një hebre ia hoqi shaminë një myslimaneje dhe ajo thirri halifen në ndihmë, i cili iu përgjigj menjëherë ndërsa sot pavarësisht që çnderohen me mijëra, kryetarët rrinë sikur s’ka ndodhur asgjë?
Apo mos me këtë “kthimin mbrapa” ke për qëllim atë kohën kur myslimanët themeluan universitetin e parë në Evropë, universitetin në Andaluzi (Spanjë), në të cilin filloi një traditë universitare me rastin e diplomimit për tu përhapur më pas në të gjithë botën, tradita e veshjes së pelerinës dhe kapelës së rrafshët, që atëbotë përdorej për ta vendosur një kopje të Kur’anit sipër saj?
Apo mos e ke fjalën për kohën kur Kajroja ishte qyteti më i bukur në botë?
Apo kohën kur një dinar irakian kishte vlerën e pesë dollarëve amerikanë?
Apo kur njerëzit braktisnin Evropën për shkak të skamjes dhe urisë dhe drejtoheshin kah Aleksandria (në Egjipt)?
Apo kohën kur Amerika kërkonte nga Egjipti ta shpëtonte Evropën nga uria?
Ende jam duke të pritur të më tregosh se çfarë nënkupton me fjalët “kthim mbrapa”?

NDËRMJET DY PYJEVE – DRITËZ DREJT MENDIMIT TË SHËNDOSHË

Image result for forest man cuttingNjë fabrikë për përpunimin e drurit kishte aplikuar për një tender për të blerë drunjtë e një prej pyjeve të qytetit. Organet përkatëse ishin pajtuar por me kushtin që gjithçka të kryhej brenda vetëm tre ditëve. Pra, fabrika kishte para këtë afat kohor të shkurtër që zbehi goxha shumë gëzimin për fitimin e tenderit. Menaxhmenti i fabrikës, ditën kur do të fillonin me prerjen e druve, tuboi punëtorët dhe mbajti një falim motivues para tyre. Drejtori i nxiste që të prenin sa më shumë dru duke ua kujtuar se pas tre ditëve do t’iu hiqej e drejta për të prerë. Filluan me vullnet të madh. Drejtori ishte bashkë me punëtorët për t’i motivuar. Pas pak njëri nga punëtorët bërtiste të ndaleshin por drejtori iu thoshte punëtorëve që ta injoronin thirrjen e tij. Mendonte sikur ai kishte për qëllim pushimin. Punëtori prapë bërtiti me zë të lartë: ndaluni sepse jemi në pyll të gabuar. Nuk është ky pylli që kemi leje për të prerë dru në të.

 

Mbaje mend, lexues i dashur: suksesi nënkupton ta bësh veprën e duhur e jo të bësh veprat sipas mënyrës së duhur.

 

Shkrepje: Egoja pozitive nënkupton të shkrihesh me të tjerët. Angazhimi për plotësimin e nevojave të të tjerëve është mjeti më i mirë për tua fituar respektin, dashurinë dhe nderimin. E kur kjo do të ndodhë, do të jesh i çliruar nga të gjitha presionet dhe trysnitë ose thënë më mirë do të fitosh lirinë tënde të pushtuar nga egocentrizmi.    

TË PASUR MEGJITHËQË PA MALL E PASURI

Në një dhomë pa kulm dhe në kushte të mjerueshme jetonte një grua e vejë me djalin e saj të vogël. Pavarësisht se kishte katër vite që nuk kishte rënë shi, frika nga sezoni i shirave që po afronte ishte e madhe. Kushtet e banimit në një dhomë me katër mure e një derë por pa kulm i frikësonin shumë. Një ditë u mblodhën retë dhe qyteti u vërshua nga shiu. Nëna e gjorë nuk e kishte veten në hall por fëmijën. Si ta mbronte. Ishte bërë e tëra qull. Në atë gjendje, e nxori derën, e vendosi në formë të pjerrtë në mur duke bërë kështu një strehë për fëmijën e saj. Fëmija e shikoi i gëzuar dhe duke qeshur i tha: Nënë, e çfarë bëjnë të varfrit që nuk kanë dyer kur të bie shi?!

Edhe pse fëmijë, ai arriti të kuptonte të vërtetën që mbase një pjesë e madhe e njerëzve nuk arrijnë ta kuptojnë dot se njeriu duhet të kënaqet me atë që disponon dhe duhet ta falënderojë Allahun për të. Ai e konsideronte veten të pasur që kishte një derë të cilën të tjerë njerëz nuk e kishin.

 

Shkrepje: Medito se si rriten pemët e lulet krejtësisht në heshtje, se si lëvizin dielli, hëna e yjet po kështu në heshtje. Kur ta bësh këtë do të arrish se sa shumë kemi nevojë për heshtjen që të bëhemi njerëz me influencë.

SINQERITETI ËSHTË SHPËTIM

Deri në datën e caktuar për provime kishin ngelur vetëm edhe katër ditë. Duke menduar se një pushim do t’i kthjellte, katër studentë vendosën të dalin për tre ditë në një piknik jashtë qytetit. Thanë: Na bënë mirë për memorien nëse dalim dhe thjesht relaksohemi. Ishte kohë pranvere andaj duke shëtitur në natyrë u mashtruan me bukuritë e saja kështu që, në vend se të ktheheshin një ditë para provimeve siç kishin planifikuar, ata u vonuan një ditë më shumë. Tash iu ngeli si t’ia bëjnë që të mos iu humb provimi i ditës së parë. Menduan ta mashtrojnë profesorin. I thanë se rrugës duke ardhur njëra nga gomat e veturës kishte shpërthyer. Ishte natë dhe për më tepër zona e pabanuar kështu që u desh të prisnim mëngjesin për të bërë një zgjidhje. Profesori pranoi që atyre tua mundësojë hyrjen në provim. Meqë ishin vetëm ata të katër, profesori kërkoi që të uleshin në vende të ndara, respektivisht secili në njërën qoshe të sallës, për të mos pasur mundësi assesi të kontaktojë me tjetrin. Kur hapën fletët e pyetjeve, mbetën të habitur. Ishin këto tre pyetje:

  • Cila nga gomat e veturës shpërtheu?
  • Në çfarë kohe saktësisht ndodhi shpërthimi i gomës?
  • Kush ishte duke e vozitur veturën?

 

 

Shkrepje: Vazhdimisht më çudisin ata shumë njerëz që vijnë tek unë dhe më ankohen se kanë problem me vetëbesimin. E kur i pyes nëse kanë besim në këtë që po thonë, më përgjigjen me plot guxim: Po, natyrisht, kam shumë besim në vete për këtë që po them. Paul McKenna  

KAFEJA PARA FILXHANËVE

Të diplomuarit e një universiteti, që kishin kohë të gjatë pa u parë e takuar, lanë një takim në shtëpinë e njërit prej profesorëve të tyre të vjetër. Kishin kaluar vite ndërsa ata tani kishin arritur suksese dhe pozita goxha të larta. Pas përshëndetjeve të ngrohta ndërmjet vete filluan të flasin për problemet me të cilat ballafaqohen, për presionin në punë dhe stresin e madh që po iu shkaktonte kjo. Profesori vetëm i dëgjonte dhe, pa bërë zë, u çua e shkoi në kuzhinë. Mori një ibrik me kafe dhe disa filxhanë të ndryshëm në lloje dhe dekorim. Në fakt, disa prej filxhanëve ishin të rrallë dhe shumë të shtrenjtë ndërsa disa ishin të thjesht, të tillë çfarë mund t’i gjesh edhe në shtëpinë më të varfër.

Image result for filxhanë kafeUrdhëroni, shërbehuni vetë!- iu tha profesori.

Të gjithë ngarendën për të marrë filxhanët më të mirë. Morën kafenë e pasi u ulën profesori iu drejtua: A e patë se si, krejt natyrshëm, ngarendët të merrni filxhanët më të bukur ndërsa latë të tjerët. Kjo është ajo që iu shkakton stres dhe mundim. Ju në fakt kishit nevojë për kafe e jo për filxhanë (të caktuar) por nxituat të merrnit filxhanët më të mirë duke iu ngelur sytë gjithnjë tek filxhani i tjetrit. Nëse, kushtimisht, kafeja është jeta atëherë gotat, në kuptim të postit, pasurisë, pozitës shoqërore, janë mjetet, të cilat nuk mund t’ia ndryshojnë shijen kafesë. Kjo ndodhë vetëm atëherë kur ju jepni shumë pas përzgjedhjes së filxhanëve dhe shikimit shpërqëndrues në filxhanët e të tjerëve, gjëra këto që bëjnë të duket sikur kafeja juaj ka shije të hidhur.

Këshilla ime për ju është që të mos përkushtoheni pas filxhanëve në llogari të shijimit të kafesë. Po kështu, mos i gjykoni njerëzit kurrë nga jashtë, nga pamja dhe fiziku i tyre.

 

Shkrepje: Një i urtë paskësh thënë: Nuk mjafton vetëm të jesh në rrugën e drejtë por edhe të ecësh në të, ndryshe, po nuk lëvize, të tjerët të tejkalojnë.

 

 

Dr. Halid bin Salih el-Munif ‘Meuid mea el-hajat’, f. 46.

KOSTOJA E PËRVOJËS

KOSTOJA E PËRVOJËS

 

Pas një periudhe goxha të gjatë lundrimi, një anije pësoi defekte që, pronarëve, iu duk sikur do ta nxirrnin nga përdorimi. Kërkuan ndihmën e inxhinierëve të kompanisë për të rregulluar problemet me motorin por askush prej tyre nuk ia doli ta bënte këtë. Filluan të interesohen për ndonjë mjeshtër të zotin të anijeve. Dikush ua dha emrin e një mjeshtri të vjetër që kishte kaluar pjesën më të madhe të jetës në anije. E kontaktuan, i treguan për problemin e anijes dhe kërkuan që të vinte. Në port, me një çantë përplot me instrumente, erdhën një i moshuar që në sytë e pronarëve nuk dukej si mjeshtër që mund ta rregullonte problemin. E morën në anije dhe e dërguan në pjesën ku është i vendosur motori. Njeriu filloi ta kontrollonte çdo pjesë të motorit por pa ndërruar as edhe një fjalë të vetme me askënd. Kjo i bëri edhe më skeptikë pronarët e anijes dhe ua shoi shpresat se ai mund ta ndreqte anijen. Në fund, njeriu e nxori një çekan të vogël dhe në një pjesë të caktuar goditi dy tre herë dhe iu tha pronarëve: provoni ta ndizni motorin. E ndezën dhe motori filloi të punonte për mrekulli. Njeriu mblodhi mjetet dhe pa folur me askënd u largua.

Pas një jave, pronarëve ua dërgoi një faturë, e cila ua ndali frymën. Kërkonte dhjetëmijë dollarë për shërbimin e bërë. Si mund të kërkonte një shumë kaq të madhe për një punë aq të vogël që kishte bërë?! Kërkuan tua dërgonte një faturë të detajuar me punët që kishte bërë. Ua dërgoi një faturë në të cilën shkruante:

  • 2 dollarë për goditjet me çekan,
  • 9998 dollarë për njohuritë se ku duhej goditur saktësisht me çekan.

Angazhimi është shumë me rëndësi por dija se ku duhet shpenzuar energjinë është më me rëndësi.

 

Imazh: Sa lehtë është të jesh i mençur kur të ketë kaluar një kohë e gjatë.

 

 

Dr. Halid bin Salih el-Munif ‘Meuid mea el-hajat’, f. 47.

 

Blog at WordPress.com.

Up ↑