REFLEKTIME TË PËRSOSURISË ISLAME NË FESTËN E KURBAN BAJRAMIT

HYRJE

Secili popull ka festën e vet dhe kjo është festa jonë![1]”, është kjo një thënie e Pejgamberit Muhammed a.s., me të cilën zgjodhëm për ta hapur ligjëratën e kësaj dite të madhe, jo vetëm për të dëshmuar praninë e anës festive në Islam por edhe elementet e saja origjinale, në të cilat edhe fshihet madhështia e saj. Festa në Islam ka bazament, motiv, mësime dhe natyrë të veçantë celebrimi. Më qartë, festat janë të përcaktuara fetarisht[2], lidhen me adhurime të caktuara[3], kanë mësime tejet edukative dhe nuk kalojnë asnjëherë në shthurje. E këtillë është edhe festa e Kurban Bajramit që tani veç kemi filluar kremtimin e saj. Bile, ajo ka disa veçori shtesë të cilat e bëjnë edhe më madhështore:

  • në aspektin kohor, Kurban Bajrami bie në njërin prej muajve të shenjtë, në muajin dhul hixhe, e më saktë në dhjetë ditët e para të tij, që konsiderohen ditët më të mira. Paraprihet nga Dita e Arafatit, agjërimi i së cilës shlyen mëkatet e dy viteve;
  • në aspektin gjeografik, Kurban Bajrami lidhet me kryerjen e haxhillëkut në Mekkë, në vendin më të shenjtë në rruzullin tokësor;
  • në aspektin ritual, Kurban Bajrami lidhet me kryerjen e haxhillëkut, shtyllës së pestë të Islamit[4].

Continue reading

Advertisements

FILOZOFIA E FESTËS NË ISLAM

Hutbe e mbajtur në sheshin e qytetit të Vushtrrisë për festën e Kurban Bajramit, 1 shtator 2017.
Hyrje
Festat janë ditë të veçanta, jo se janë ditë shtesë të javës apo muajit, por për shkak të domethënieve që bartin, mesazheve që përçojnë, vlerave që kultivojnë. Nuk janë rrobat dhe ushqimet ato që bëjnë dallimin në festë dhe i japin kuptim asaj, por janë vlerat dhe virtytet që e karakterizojnë atë dhe mësimet e saja. Nisur nga kjo perspektivë, festat islame, si kjo e Kurban Bajramit, janë më shumë se shënime, më të mëdha dhe më të rëndësishme se të jenë thjesht ceremoni formale; festat tona janë momente reflektimi, vetëdijesimi, e lartësimi shpirtëror.
[Sfondi fetar]
Të respektuar vëllezër!
Festat në Islam kanë tipare dalluese. Ato janë gëzim, dëfrim e argëtim por jo të atilla që të arrijnë në nivele shthurje e degjenerimi. Festat janë të lidhura ngushta me adhurimin dhe përkushtimin për Allahun. Për këtë shkak, dy festat që kemi, Fitër Bajrami dhe Kurban Bajrami, paraprihen me adhurime të caktuara: Fitër Bajrami me agjërim mujor ndërsa Kurban Bajrami me obligimin e haxhit për haxhilerë dhe dhjetë ditët e mëdha të dhul hixh-xhes për ne të tjerët që sot nuk jemi në Mekkë. Kështu, mund të themi se esenca dhe thelbi i festës në Islam janë gëzime dhe kënaqësi me adhurimin dhe afrimin tek Allahu. Në Kur’an Allahu na mëson:

﴿قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ

Thuaj: “Me dhuntinë e Allahut dhe mëshirën e Tij – vetëm me këto le të gëzohen! Kjo është më e mirë se ajo që grumbullojnë.”.” [Junus: 58.]

Rëndësia e kësaj është se koncepti për festën nuk tkurret në një ditë por shtrihet gjatë tërë jetës: sa herë që adhurojmë Allahun, kryejmë detyrimet karshi Tij, karshi vetes, karshi të tjerëve, ndihemi sikur kemi festë e gëzim. Hasan Basriu ka thënë: ‘Festë e ke çdo ditë në të cilën Allahut nuk i bën mëkat.’[1]

Se festa në Islam ka këtë sfond dallues flet edhe fakti se ato janë alternativë islame karshi festave tjera. Kur Muhammedi [Lavdërimi dhe paqja qofshin mbi të!] kaloi në Medinë, ku edhe themeloi shtetin islam, njerëzit i gjeti tek festonin dy ditë, ose dy festa, të cilat, për shkak të domethënieve dhe mesazheve, ua ndërroi me dy festa tjera, Fitër Bajramin dhe këtë festë, pra Kurban Bajramin.[2] Ky ndërrim ka një simbolikë të rëndësishme, atë se me ndërrimin Allahu synon lumturinë tonë. Dijetari i madh, Ibn Abidin, për domethënien e fjalës bajram (ar. el-îd) thotë: “Është quajtur festa me këtë emër sepse në këtë ditë besimtareve iu kthehen të mirat e Allahut. Pas Ramazanit, hiqet ndalesa e ushqimit, ndërsa në haxh bëhet plotësimi me tavafin e shtëpisë së lashtë, ngrënien e mishit të kurbanit, etj…[3]
Të dashur vëllezër!
Festa e Kurban Bajramit është një rikujtim për përsosmërinë e kësaj feje. Në vitin e dhjetë sipas hixhrit, në Arafat, në Haxhin Lamtumirës, Allahu i Madhëruar shpalli kompletimin e kësaj feje:

﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا

“…Sot përsosa për ju fenë tuaj, plotësova ndaj jush dhuntinë Time, zgjodha për ju islamin fe…” [El-Maide: 3.]

Të nderuar vëllezër!
Festa është moment i prezantimit të mirësive të Islamit dhe mësimeve të tij, të cilat përputhen me njeriun dhe kërkesat e tij. Islami nuk ka ndaluar argëtimin dhe zbavitjen: ai vetëm ka vënë rregulla dhe norma që i rregullojnë ato. Për këtë shkak, sot, në këtë ditë feste, më shumë se kurrë më parë, kemi arsye të shfaqemi të gëzuar, të zbukuruar, të veshur. Ka qenë traditë e Profetit Muhammed (Lavdërimi dhe paqja qofshin mbi të!) që bajrameve të vishej bukur, madje kishte rroba të veçanta vetëm për bajrama.
Xhematlinj të respektuar! 
[Sfondi shoqëror]
Zhveshja e festave nga qëllimet, i tkurr ato në manifestime që nuk kanë kuptim. Festat janë moment për të konfirmuar ekzistencën shpirtërore të ummetit, jo atë biologjike e formale. Festat nuk janë thjesht ndërrim ditësh; festat janë fuqi shpirtërore që ka mundësi të ndryshojë ditët. Festa është hapësira ku takohen prindërit me fëmijët, vëllezërit me vëllezërit, i vjetri me të riun, i pasuri me të varfrin, të gjithë…Festa është ora praktike e mësimit për qytetarinë, vlerat dhe civilizimin. Jo rastësisht, Profeti Muhammed [Lavdërimi dhe paqja qofshin mi të!] e përzgjodhi festën që të proklamonte vlerat shoqërore të Islamit:

O njerëz! Kini frikë Zotin dhe respektojeni Atë. Bëhuni të njerëzishëm dhe të drejtë ndaj vetes dhe ndaj të tjerëve…Ruajeni, respektoni dhe nderojeni vlerën e personalitetit dhe dinjitetit njerëzor. Njeriu është vepër madhështore e Allahut dhe mjerë për atë që e nënçmon nderin dhe dinjitetin e veprës së Allahut.”

O besimdrejtë! Ta dini, ta mbani mend dhe të jeni të bindur se përfundoi koha e mosdijes dhe traditave të këqija, që i sollën fatkeqësi të shumta gjinisë njerëzore…Gjakmarrja është e ndaluar…Fajdeja dhe kamata janë të ndaluara…”

O bashkëshortë! Silluni ndaj grave tuaja me shumë mirësi dhe dashuri…Gratë tuaja u janë dorëzuar në besë të Zotit. Respektojeni, o besimdrejtë, atë amanet të Zotit.

Festa është momenti i kujtimit të përgjegjësisë shoqërore. Me gjithë bollëkun, shoqëria njerëzore çdoherë e më shumë po egërsohet brenda vetvetes: më pak mëshirë, më pak solidaritet, më pak humanizëm. Festa në Islam vjen, jo vetëm si përgjigje, por si alternativë solidare që sfidon varfërinë. Për këtë janë ligjësuar sadakatu-l-fitri dhe therja e kurbanit. Në lidhje me këtë të fundit, Allahu në Kur’an na mëson:

﴿لن ينال الله لحومها ولا دماؤها ولكن يناله التقوى منكم

Tek All-llahu nuk arrin as mishi e as gjaku i tyre, por te Ai arrin bindja juaj…” [El Haxh, 37.]

Të nderuar vëllezër!
Nëse festa ka këto dimensione fetare dhe shoqërore, atëherë ajo duhet të jetë një pikënisje për reformim shpirtëror dhe kulturor. Le të tregohemi, krahas asaj si besimtarë të sinqertë, edhe qytetarë të kulturuar. Ju lutem mos lejoni që smira dhe urrejtja t’iu pengojnë nga vizitat e ndërsjella ndërmjet vete, mos lejoni që jetimi të jetë i tepërt sot në familjen tuaj, mos lejoni që zemrat e prindërve tu edhe sot të jenë të pikëlluara. Shkoni, urojuani festen, puthuani duart dhe shoqërojini ata.

Le të mbretërojë paqja, hareja, dashamirësia kudo sot.

Nëse Mekkeja e nderuar sot jehon nga Telbija, atëherë le të jehon ky vend nga tekbiret!

 

[1] Shih: Letaif el-mearif, fq. 278.

[2] Hadithin e transmetojnë Imam Ahmedi, Ebu Davudi dhe Nesaiu.

[3] Shih: Hashijetu Ibn Abidin, 2/165.

HUMANIZMI SI MESAZH I FESTËS SË KURBAN BAJRAMIT

HUMANIZMI SI MESAZH I FESTËS SË KURBAN BAJRAMIT
(Ligjëratë e mbajtur për festën e Kurban Bajramit në palestrën sportive në Vushtrri, 6.11.2011)
Kurban Bajrami është njëra ndër dy festat islame, të cilat paraqesin një rëndësi të veçantë, dhe këtë për shkak se që të dyja shënojnë datat më të rëndësishme të kësaj feje. Nëse për Fitër Bajramin lidhet fillimi i shpalljes islame, sepse siç dihet Kur’ani filloi të shpallet pikërisht në muajin e madhërishëm të Ramazanit, atëherë për Kurban Bajramin lidhet përmbyllja e suksesshme e kësaj feje. Në vitin e dhjetë sipas hixhrit, në Arafat, në Haxhin Lamtumirës, Allahu i Madhëruar shpalli përmbylljen e kësaj feje:
            
…Sot përsosa për ju fenë tuaj, plotësova ndaj jush dhuntinë Time, zgjodha për ju islamin fe…” (Kur’ani: el-Maide, 3.)
Kësisoj, rënia e kësaj feste në njërën prej ditëve më të mira të vitit dhe e lidhur për manifestimin më të madh, ngase për dallim nga fetë tjera që filluan mirë e mbaruan si të devijuara dhe shtrembëruara, Islami edhe mbaroi mirë, nuk guxon të merret e rastësishme. Sigurisht se ajo ka domethënie shumë më të rëndësishme se sa simbolika e therjes së një kurbani. Mesazhet dhe porositë që reflektojnë prej kësaj feste janë po aq madhështore sa është edhe kjo fe, ngase siç e dini, në Islam edhe festat janë të përcaktuara prej fesë, çka do të thotë se ato nuk janë të tipit të Halloween-it ku mentaliteti njerëzor degradohet aq shumë saqë –kinse- për tu argëtuar imitojnë djallin, sikur që nuk janë as të tipit të Shën Valentinit për të përkujtuar mëkatarët. Festat në Islam nuk kanë të përbashkët as me festat tjera që sipërfaqësisht joshin ndërsa në esencë pasqyrojnë një diskriminim ndaj të tjerëve. Thënë të drejtën, këto nuk do të duhej të ishin festa por ditë të shënimit të turpit, por nejse, derisa po festohen edhe festa të shtrigave, atëherë këto nuk do të duhej të na habisnin fare.
Kurban Bajrami në vete përmbledh urtësi dhe mësime të shumta dhe të ndryshme, që pothuajse nuk lënë aspekt shoqëror pa prekur, por ne, për shkak të natyrës së takimit tonë, gjithsesi se do të mundohemi, duke patur parasysh edhe rrethanat dhe aktualitetin tonë, të përzgjedhin një prej atyre mësimeve, jo me të rëndësishmin, por më të domosdoshmin. Kohëve të fundit, në Kosovë, vihen re tendenca për të minimizuar rolin e Islamit, jo vetëm si faktor në jetën e përditshme të kosovarëve por edhe në atë historik. Si rezultat, jo vetëm që shkelen të drejtat tona, por ndonjëherë edhe nga instancat më të larta shtetërore, në këtë rast presidenca, lansohen akuza që në shtetet demokratike, në rastin më të mirë do të përfundonin me shkarkimin “moral” të akuzuesit, por ç’të bësh, në Kosovë as demokraci nuk ka. Për të qenë më i drejtpërdrejtë, në një manifestim të organizuar nga Kisha Katolike, ndër pjesëmarrësit e paktë ishte edhe Presidentja e Kosovës, Atifete Jahjaga, e cila ndër tjera në fjalimin e saj përmend për të mirë Kanunin e Lekë Dukagjinit se kinse ai paska ndaluar përhapjen e Sheriatit në Kosovë, që prenë dorën dhe rrah me kamxhik gruan.
Nuk dua të krijohet përshtypja se ligjërata ime është e motivuar politikisht, asnjëherë, por për shkak se kjo festë sjell para nesh njërin prej dokumenteve më të rëndësishme , jo vetëm të Islamit si fe, por edhe të drejtave të njeriut në përgjithësi, mendoj se ia vlen të bëjmë një ndalesë dhe të kemi në fokus këto shpifje për të parë me fakte dhe dëshmi se sa të pavërteta janë ato.
Në fakt, ligjëratën e sotme do ta përqendrojmë në aspektin human të Islamit, të cilin na e sjell kjo festë madhështore.
1. Besnikëria
Të flasësh për Kurban Bajramin e të mos zësh në gojë rrëfimin e Ibrahimit me të birin, Ismailin, alejhima-s-selam, pothuajse është e pamundur. Kjo, jo vetëm pse simbolika e kësaj feste lidhet me që të dy porse edhe për faktin se në rrëfimin e tyre ka mësime për tu marrë. Thotë Allahu:
                                                  
Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjellshëm). 102. Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!” 103. E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë). 104. Ne e thirrëm atë: “O Ibrahim!” 105. Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!” (Kur’ani: es-Saffat, 101-105.)
Gatishmëria e Ibrahimit, alejhis selam për të therë të birin nuk paraqet mungesë të mëshirës ndaj tij, si do të mund të thuhej kjo kur në fillim të këtyre ajeteve Kur’ani nënvizon se ai ishte përgëzuar, dhe përgëzimi nënkupton vetëm gëzim dhe dashuri, ajo aludon në diç tjetër, në gatishmërinë për të kryer me besnikëri dhe sinqeritet atë që i është ngarkuar, ngase Ibrahimi pati parë në ëndërr, ishte urdhëruar në fakt, ta bënte një gjë të tillë.
Ky akt i Ibrahimit, alejhis selam duhet të merret model dhe shembull se në çfarë gjendje dhe në çfarë shkalle duhet të jemi të gatshëm të sakrifikojmë për të çuar në vend amanetet e marra sipër. Në radhë të parë, ky tregim do të duhej të prekte në ndërgjegjen e politikanëve tanë, ngase si pasojë e anashkalimit të mësimeve të mirëfillta, sot Kosova mban rekordin vetëm për dështime. Më konkretisht, Kosova, sipas raporteve për vitin 2010, llogaritet ndër vendet më të korruptuara në botë përderisa është kampion për këtë gjë në rajon .
Por, sigurisht, se ky tregim, në rast se lexohet, lexohet mbrapsht, ngase Presidentja jonë gjen vend për ta akuzuar Islamin se kinse njerëzve po ua preka duart ndërsa harron këtë krim në të cilin është zhytur politika kosovare. Leximi i Islamit si fe që pret duart i ngjan shikimit të gotës së mbushur gjysmë me ujë nga ata që kanë defekte mentale, që në vend se të thonë se gota është gjysma me ujë, ata thonë se ajo është gjysmë e zbrazur. Këtë e them ndërsa parasysh kam ajetin kur’anor:
        
O ju të zotët e mendjes, kjo masë e dënimit është jetë për ju, ashtu që të ruheni (nga mbytja e njëri-tjetrit).” (Kur’ani: El-Bekare, 179.)
Si mund të ketë ‘jetë’ në këtë masë dënimi? Si mund të mbytet njeriu, ose t’i pritet dora e kjo të interpretohet si jetë dhe siguri për shoqërinë? Kjo mund të kuptohet fare thjesht por me kusht që gjërat të lexohen drejt dhe mbarë. Nëse një njeri vret dhe nuk mbytet, ai mund të vret prapë; nëse një njeri vjedh dhe nuk i pritet dora, ai mund të vjedh prapë; nëse një njeri bie në prostitucion apo ushtron atë si biznes, siç është i njohur tek ne, dhe megjithëkëtë, ai vetëm burgoset, atëherë ai mund ta ushtrojë prapë atë, dhe këtë me rastin e parë që i jepet pas daljes në liri. Kjo mëshira e theksuar këtu nga politikanët tanë dhe homologët e tyre që urrejnë Islamin dhe parimet e tij, i ngjan në fakt atij pacientit që për t’iu ndalë dhimbjet i jepet një bar për humbjen e vetëdijes përkohësisht, e që pas kthjelljes sigurisht se do të ketë dhimbje ndoshta edhe më shumë. Islami nuk zvarrit punët, ai tenton ta shërojë plagën konkretisht. Pikërisht me këto arsyetime, në një shtet në Amerikë, para pak vitesh u ekzekutua një vrasës, ani pse pati shprehur keqardhjen e tij për ata që tashmë nuk ishin në jetë. Me gjithë konsideratën e autoriteteve për keqardhjen e tij, ai u ekzekutua ‘për ta ruajtur qetësinë, sigurinë dhe stabilitetin në vend.’
Ekzekutimi i normave islame nuk paraqet as edhe për një çast degradimin për qenien njerëzore, ndryshe Islami të tillëve nuk do tua kryente ceremonitë fetare përkatëse dhe nuk do të respektonte kufomat e tyre. Vendimin për ekzekutim e merr vetëm për të mos lejuar përsëritjen e së keqes. Për shkak të kësaj “mëshire”, sot në Kosovë numri i narkomanëve ehte afër 5000 por në rritje e sipër, numri i të trafikuara për prostitucion është në rritje, sikur që në rritje janë të gjitha dukuritë negative.
2. Dinjiteti njerëzor
Për të kuptuar më mirë teorinë islame, them se ia vlen të shkëpusim disa fragmane nga dokumenti më madhështor i të drejtave të njeriut, Hutbeja e Lamtumirës.
2.1. Modusi i përbashkët njerëzor
Kurban Bajrami, përveç tjerash, shpreh edhe atë tolerancën islame dhe të qenit e hapur për të gjithë. Në fjalimin e tij në Arafat, i Dërguari i Allahut, Muhammedi, alejhis selam, disa herë iu drejtua masës me: “O Njerëz! Dëgjoni çka do t’ju them…”, “O njerëz! Kini frikë Zotin dhe respektojeni Atë…”, dhe ata që kuptojnë sado pak nga stili fetar i të thirrurit, kuptojnë se kjo formë përfshin të gjithë njerëzit, besimtarët dhe jobesimtarët, muslimanët dhe të tjerët, sidomos nëse kemi parasysh faktin se në fund të kësaj ligjërate, Muhammedi, alejhis selam bën thirrje që të përcillen dhe transmetohen fjalët e tij tek të tjerët.
“O njerëz! I dëgjuat porositë e mia, futini në zemrat tuaja e në jetën tuaj. Të gjithë ata që i kanë dëgjuar këto fjalë të mia, le t’ua përcjellin atyre që nuk i kanë dëgjuar, sepse prej tyre mund të ketë më mbamendës se vetë dëgjuesit.”
Kjo dëshmon se Islami nuk luan rol përjashtues, përkundrazi, ai fton të gjithë që të bashkohen për një qëllim për të cilin i ka krijuar Allahu.
                                
Thuaju (o i dërguar): “O ithtarë të librit (Tevrat e Inxhil), ejani (të bashkohemi) te një fjalë që është e njëjtë (e drejtë) mes nesh dhe mes jush: Të mos adhurojmë, pos All-llahut, të mos ia bëjmë Atij asnjë send shok, të mos e konsiderojmë njëri – tjetrin zotër pos All-llahut”! E në qoftë se ata refuzojnë, ju thoni: “Dëshmoni pra, se ne jemi muslimanë (besuam një Zot)”! (Kur’ani: Ali Imran, 64.)
2.2. Pozita e njeriut
Se cili është qëndrimi i Islamit mbi njeriun dhe ç’vlerësim ka për të, më së miri mësojmë nga kjo festë. Se a fton Islami në mbytjen e njeriut apo në përkrahjen e tij për të zhvilluar jetën dinjitetshëm mësojmë nga porositë e Kurban Bajramit. Muhammedi, alejhis selam gjatë ligjërimit të tij, ndër tjera nënvizoi dhe këto fjalë: “O njerëz! Kini frikë Zotin dhe respektojeni Atë. Bëhuni të njerëzishëm dhe të drejtë ndaj vetes dhe ndaj të tjerëve. Kjo është dita e flijimeve në emër të Allahut. Më të vërtetë gjaku dhe pasuria juaj janë të shenjta për ju, derisa të takoheni me Krijuesin tuaj, ashtu siç është e shenjtë kjo ditë në këtë muaj dhe në këtë vend. Ruajeni, respektoni dhe nderojeni vlerën e personalitetit dhe dinjitetit njerëzor. Njeriu është vepër madhështore e Allahut dhe mjere ai që e nënçmon nderin dhe dinjitetin e veprës së Allahut.”
E shihni, njeriun e ka krahasuar me shenjtërinë e Shtëpisë së Zotit dhe vendit me të dashur te Tij, Mekkes. Si jo, kur Allahu në Kur’an tërheq vërejtjen se:
            ••      ••  
…kush mbyt një njeri (pa të drejtë), pa pasë mbytur ai ndonjë tjetër dhe pa pasë bërë ai ndonjë shkatërrim në tokë, atëherë (krimi i tij) është si t’i kishte mbytur gjithë njerëzit. E kush e ngjall (bëhet shkak që të jetë ai gjallë) është si t’i kishte ngjallur (shpëtuar) të gjithë njerëzit…” (Kur’ani: el-Maide, 32.)
E për të na bindur edhe më shumë për kujdesin për njeriun, në Kurban Bajram hasim edhe në porosi tjera, si p.sh. ndalimi i gjakmarrjes dhe ndalimi i kamatës dhe fajdes. “O besimdrejtë! Ta dini, ta mbani mend dhe të jeni të bindur se përfundoi koha e mosdijes dhe traditave të këqija, që i sollën fatkeqësi të shumta gjinisë njerëzore. Unë jua kam treguar rrugën e shpëtimit, nëpër të cilën duhet të shkoni. Gjakmarrja është e ndaluar…Fajdeja dhe kamata janë të ndaluara. Huadhënësi nga huamarrësi duhet ta marrë vetëm atë që vërtet ia ka huazuar… Duhet t`ua falni kamatat borxhlinjve.”
Si pasojë e anashkalimit të mësimeve islame, sot jo rrallë dëgjojmë për probleme me kamatë dhe fajde që dinë të kenë edhe epilog tragjik.
2.3. Diskriminim apo respektim gjinor
Nder akuzat që i vishen Islamit është edhe shkelja e të drejtës së gruas. Mendojnë se Islamit i bën padrejtësi gruas pasi që e detyron atë të vë shaminë, të mos ekspozojë bukuritë e saja trupore dhe të mos qëndrojë bashkë me meshkuj. Për këtë shkak mbase janë duke na e ndaluar edhe bartjen e shamisë në shkolla. Për ne e rëndësishme është të kuptojmë se këto janë akuza dhe se Islami ka ngritur pozitën e gruas. Ja çfarë porosish jep Muhammedi, alejhis selam në Arafat: “Me përgjegjësi të thellë përmbushni detyrat dhe obligimet që ekzistojnë ndërmjet burrit dhe gruas…Ruajuni nga prostitucioni, tradhtia bashkëshortore dhe xhelozia. Prostitucioni dhe tradhtia bashkëshortore janë mëkate të rënda, ndërkaq xhelozia mund të shkaktoj prishjen e bashkëshortësisë. Martohuni me ato që i doni. E kur vullneti i Zotit t’ju bashkojë, atëherë respektojeni dhe duajeni njëri-tjetrin dhe jetoni në dashuri dhe harmoni të vërtetë.
O bashkëshortë! Silluni ndaj grave tuaja me shumë mirësi dhe dashuri…
…Ata që shpifin për gratë e ndershme, le të jenë të mallkuar në të dy botët. Ata që i akuzojnë gratë e ndershme për tradhti në martese ose për amoralitet, ndërkaq që nuk mund për këtë t’i sjellin katër dëshmitarë të besueshëm, dënoni me tetëdhjetë goditje, dhe asnjëherë në të ardhmen në asgjë mos u besoni, sepse ata janë njerëz të këqij. Nëse mendoni se ndaj grave tuaja më nuk e ndjeni dashurinë e dikurshme, mos nxitoni, por mendoni mirë. Ndoshta Allahu nëpërmjet këtij sprovimi ju udhëzon në rrugën e fatit të ri të madh, me të cilën dëshiron t’ju përgëzojë. Mos kërkoni shkurorëzim pa shkaqe të arsyeshme, meqë prej të gjitha gjërave që Allahu i ka lejuar, më së tepërmi e urren shkurorëzimin. Gratë tuaja u janë dorëzuar në besë të Zotit. Respektojeni, o besimdrejtë, atë amanet të Zotit.”
3. Solidariteti
Therja e Kurbanit nuk është qëllim në vete. Allahu shumë qartë ka definuar rolin dhe rëndësinë që ka ai:
                      
Tek All-llahu nuk arrin as mishi e as gjaku i tyre, por te Ai arrin bindja juaj. Ai ashtu ua nënshtroi ato juve që ta madhëroni All-llahun për udhëzimet që ua bëri. Bamirësve merru myzhde.” (Kur’ani: el-Haxh, 37.)
Dhe siç duket këtë nuk e kanë kuptuar të tjerët. Holanda para pak muajsh ka ndaluar therjen e kafshëve për kurban, dhe këtë duke qarë me lot krokodili, derisa siç e dini, nën “vëzhgimin” e tyre janë vrarë mbi tetë mijë boshnjakë muslimanë. Therja e kurbanit nuk nënkupton assesi mungesën e mëshirës ndaj kafshëve, sidomos kur dihet se Muhammedi, alejhis selam pati lajmëruar për një mëkatar që për shkak të dhënies ujë një qeni të etur kishte fituar parajsën dhe për një grua që për shkak të torturave ndaj një maceje kishte shkuar në ferr. Kurbani, ashtu sikur Sadakatul fitri në Ramazan, paraqet vetëm një aspekt të unitetit islam dhe interesimit të muslimanëve për njeri tjetrin.
Megjithëkëtë, kurbani nuk është gjithçka. Ose, kurbani nuk mund të përfshijë tërë humanizmin. Mu për këtë, ne gjejmë të Dërguarin e Allahut tek porositë:
“إنكم لن تسعوا الناس بأموالكم وإنما يسعهم منكم بسط الوجه وحسن الخلق
Ju, vërtetë nuk do të mund të mbuloni njerëzit me pasuritë tuaja (jo të gjithë njerëzit mund të përfitojnë nga pasuria juaj), por ajo që mund t’i mbulojë dhe përfshijë që të gjitha është buzëqeshja dhe morali juaj i mirë.”
Pra, për të dëshmuar humanizmin islam, sot nuk duhet të mjaftojmë vetëm me shpërndarje mishi, por duhet të thyejmë egon dhe unin, duhet të tregojmë nivel të lartë devotshmërie për të vizituar madje edhe ata që nuk na vizitojnë, nuk na flasin, janë të hidhëruar me ne, etj. Përshëndetni këdo që takoni dhe mos harroni të gëzoni fëmijët, sidomos jetimët.
4. Respektimi i prindërve
Tjetër aspekt që dëshmon humanizmin islam nga kjo festë është edhe porosia për respektimin e prindërve. Allahu në tregimin e Ibrahimit me të birin, Ismailin, alejhima-s-selam, sjell një shembull dhe model të përkryer të respektit për prindër.
                           
Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!” (Kur’ani: es-Saffat, 102.)
Sa shumë kemi nevojë për një moral të këtillë sot kur prindërit, sidomos ata të shtyrë në moshë po pësojnë më së keqi. Fëmijët, të edukuar në fryma dhe kultura të ndryshme, gjithsesi të zhveshura nga ajo hyjnore, nuk ndiejnë shumë dhimbje për prindërit e tyre.
Kjo edukatë brilante e Ismailit, alejhis selam duhet të jetë motiv për respekt edhe më të madh, për kujdes dhe dhembshuri edhe më të theksuar karshi prindërve.
Përfundim
Të nderuar vëllezër!
Prej mirësive të kësaj feste është edhe kjo se krahas këtyre mësimeve dhe porosive, sjell edhe rrugën dhe mënyrën e realizimit, kultivimit dhe kujdesit për to. Në fakt, Kurban Bajrami na adreson në vendin ku këto mësime bëhen realitet. Nëse keni parasysh atë që potencuam se në këtë festë nuk ka rastësi, atëherë edhe lidhja e saj për Haxhit – vizitës së Xhamisë së parë, Qabesë, nënkupton këtë. Allahu i Madhëruar ka thënë:
• •   ••      
Shtëpia (xhamia) e parë e ndërtuar për njerëz, është ajo në Bekë (Mekke), e dobishme, udhërrëfyese për mbarë njerëzimin.” (Kur’ani: Ali Imran, 96.)
Pra, referencë për përsosje morale ehte Xhamia, andaj le të jetë pjesë e jetës sonë ajo, le të jetë vendpastrim për shpirtin, të lidhemi më shumë për saj dhe të mishërohemi me mësimet dhe edukatës e saj.
O Zot i Madhëruar! Na begato me të mirat Tua në këtë dhe botën tjetër!

UJI I ZEMZEMIT

UJI I ZEMZEMIT

Autor: Adil b. Ahmed Banaimeh
Burimi: http://www.alminbar.net
Përshtati: Sedat G. ISLAMI
Data & Vendi: 26 nëntor 2007, e hënë, Vushtrri, Kosovë
***
Rezymeja e hutbes: 1. Shpërthimi i Zemzemit nën këmbët e Ismailit, alejhi’s selam. 2. Disa dobi të ujit të Zemzemit. 3. Për çka është pirë uji i Zemzemit?
Hutbeja e parë
Falënderimi i takon Allahut ndërsa përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, alejhi’s selam!
Buhariu transmeton nga Ibni Abbasi i cili thotë: “Ibrahimi a.s i solli nënën e Ismailit a.s dhe Ismailin a.s afër shtëpisë (Qabesë), tek pema mbi zemzem. Atëbotë në Meke nuk kishte njeri e as (kushte për jetesë madje ) as ujë. I vendosi aty duke ua lënë ca ushqim dhe një ibrik ujë. U kthye Ibrahimi a.s ndërsa Haxherja e ndiqte pas duke i thënë: Ku po shkon? Si po na lë në këtë vend (luginë) ku nuk ka njeri dhe as asgjë?
Disa herë i tha kështu por Ibrahimi nuk ktheu kokën.
Haxherja: A Allahu të ka urdhëruar kështu?
Ibrahimi: Po.
Haxherja: Atëherë Ai nuk na humbë neve!
Pastaj u kthye Haxherja ndërsa Ibrahimi vazhdoi derisa arriti tek Thenijja (vend ne Meke) ku nuk mund ta shihte Haxherja, u kthye kah Qabeja, ngriti duart e tha:
” رَّبَّنَا إِنَّى أَسْكَنتُ مِن ذُرّيَّتِى بِوَادٍ غَيْرِ ذِى زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ ٱلْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ ٱلصَّلوٰةَ فَٱجْعَلْ أَفْئِدَةً مّنَ ٱلنَّاسِ تَهْوِى إِلَيْهِمْ وَٱرْزُقْهُمْ مّنَ ٱلثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
O Zoti ynë! Unë vendosa pasardhësit e mi ne një lugine pranë shtëpisë Sate ku nuk ka bime. Zoti ynë! Beri ta falin namazin dhe be qe zemrat e njerëzve te ndiejnë dhembshuri për ta si dhe furnizoi me fruta ndoshta janë falënderues!”. ( )
Haxherja i jepte gji Ismailit dhe pinte nga uji që ia kishte lënë Ibrahimi, por kur uji u harxhua dhe fëmija ndiente etje puna ndryshoi. Haxherja filloi ta shikonte fëmijën me dhembshuri madje nga dhimbja e madhe për të nuk mund ta shikonte kështu që shikoi kodrën më të afërt e pa se ajo ishte Safa-ja dhe ia mësyu ndoshta e shef dikë. Askënd nuk e pa dhe u kthye duke ecur e lodhur derisa arriti në Merve (kodër tjetër ne Meke) dhe u ngjit në të, të shikonte se ndoshta është dikush. Por edhe kësaj radhe pa sukses. Kështu veproi Haxherja 7 herë (duke u sillur prej njërës në tjetrën kodër). Thotë Ibni Abbasi se Pejgamberi a.s ka thënë: “Mu për këtë njerëzit ecin mes tyre” .
Kur doli tek Merveja dëgjoi një zë: Hesht! Deshi të bindej se a është iluzion apo është realitet. U bind se ishte zë. Pas pak vërejti se ai ishte Xhibrili pranë zemzemit, i cili groponte me krahun e tij derisa doli uji. Atëbotë Haxherja mbushte ujë me gastaren e saj dhe sa herë që mbushte ujë me gastare uji derdhej. Piu ujë dhe i dha gji fëmijës. I tha Meleku: Mos u frikësoni se do te shkatërroheni sepse mu këtu është shtëpia e Allahut s.w.t, te cilën do ta ndërtojë ky fëmijë dhe babai i tij dhe (dine) se Allahu nuk i humbë ithtarët e Vet!!!…( )
***
Kanë kaluar mijëra vite por ende spektrografi i saj shfaqet para njerëzve duke vrapuar e frikësuar dhe me gjysmë fryme. Ende një zë shqyen perden e kohës duke thirrur për ndihmë. Ankth dhe shqetësim…Si jo kur fëmija i saj i vogël dridhej e përpëlitej para syve të saj; uria dhe etja gati sa nuk i kishin dhënë fund jetës së tij. Me duket sikur e shoh tani Mekken dhe kodrinat e saja, më duket sikur e shoh Haremin e shenjtë tek ndien dhimbje dhe qan për hallin e saj.
Shpërtheu Zemzemi( ). Po, pas goditjes së Xhibrilit, Zemzemi shpërtheu nën këmbët e Ismailit, alejhi’s selam, si përmbushje e lutjes së babait të tij, Ibrahimit, alejhi’s selam:
„رَّبَّنَا إِنَّى أَسْكَنتُ مِن ذُرّيَّتِى بِوَادٍ غَيْرِ ذِى زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ ٱلْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ ٱلصَّلوٰةَ فَٱجْعَلْ أَفْئِدَةً مّنَ ٱلنَّاسِ تَهْوِى إِلَيْهِمْ وَٱرْزُقْهُمْ مّنَ ٱلثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
O Zoti ynë! Unë vendosa pasardhësit e mi ne një lugine pranë shtëpisë Sate ku nuk ka bime. Zoti ynë! Beri ta falin namazin dhe be qe zemrat e njerëzve te ndiejnë dhembshuri për ta si dhe furnizoi me fruta ndoshta janë falënderues!“. ( )
Haxherja, Allahu pastë mëshirë mbi shpirtin e saj, ujin e merrte dhe e mbushte në një enë për ujë që kishte me vete. Ka thënë Ibni Abbasi: Ka thënë Pejgamberi, alejhi’s selam:
„يرحم الله أم إسماعيل لو تركت زمزم لكانت زمزم عيناً مَعِيناً
Allahu e mëshiroftë nënën e Ismailit; sikur ta linte Zemzemin të rrjedh lirshëm ai do të ishte krua-burim i njohur tani“. ( )
Shpërblimi i mbështetjes absolute në Allahun ishte ky krua i ëmbël i cili nuk shteret. Pasuria e nënshtrimit për Allahun ishte kjo pasuri e bekuar. Zemzemi është simbol i shpërblimit hyjnor për tërë ata që bëjnë durim dhe i nxisin të tjerët për durim në rrugën e Allahut. Haxherja me plot besim tha kur u largua Ibrahimi, alejhi’s selam dhe e la vetëm atë me të birin:
“فلن يضيعنا الله
Allahu nuk do të na lërë të humbur neve!”.
Allahu i Madhëruar në zemrën e çdo besimtari të sinqertë bën të shpërthejë një burim bindjeje (jekini) dhe qetësie shpirtërore, freskinë e të cilit e ndien brenda në shpirtin e tij.
Filloi ky ujë rrjedhshëm dhe vazhdoi ashtu e së bashku me të edhe bereqeti dhe begatia e tij…
Me këtë ujë u pastrua zemra e Muhammedit, alejhi’s selam. Enes b. Maliku rrëfen: Ebu Dherri rrëfente se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
„فرج سقف بيتي وأنا بمكة فنزل جبريل ففرج صدري ثم غسله بماء زمزم ثم جاء بطست من ذهب ممتلئ حكمة وإيماناً فأفرغها في صدري ثم أطبقه ثم أخذ بيدي فعرج بي إلى السماء
U hap kulmi i shtëpisë sime kur isha në Mekke dhe zbriti Xhibrili, i cili ma hapi gjoksin dhe ma pastroi me ujë Zemzemi. Pastaj e solli një tas të arit i mbushur plot me urtësi dhe besim dhe e derdhi ne gjoksin tim e më pas e mbylli dhe më morri për dore e më ngriti në qiell“. ( )
Sikur Zemzemi të mos kishte vlerë tjetër përveç kësaj do të mjaftonte; me të është pastruar zemra më e pastër.
Ka thënë Ibni Ebi Xhemreh: Nuk është pastruar Muhammedi, alejhi’s selam me ujë Xhenneti për faktin se uji i Zemzemit bazën e ka në Xhennet e më pas është përqendruar si burim në tokë.
Ka thënë Suhejliu, Allahu e mëshiroftë: Meqë Zemzemi buroi si rezultati i gropimit të Xhibrilit për nënën e Ismailit, alejhi’s selam, u përshtat që Muhammedi, alejhi’s selam, nip i Ismailit të pastrohej me këtë ujë me rastin e takimit me këtë melek dhe bisedimit më të. Ka thënë Shejhu’l islami Siraxhuddin el Belkini: Uji i Zemzemit është më i mirë se sa uji i Keutherit ngase me të është pastruar gjoksi i Pejgamberit, alejhi’s selam.
Zemzemi është uji më i mirë në faqen e dheut. Taberaniu transmeton në el-Kebir dhe në el-Eusat me sened dhe Ibni Hibbani, i cili njëherit e ka cilësuar autentik, se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
„خَيْرُ مَاءٍ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مَاءُ زَمْزَمَ فِيهِ طَعَامٌ مِنَ الطُّعْمِ وَشِفَاءٌ مِنَ السُّقْمِ
Uji më i mirë në faqen e dheut është uji i Zemzemit; në të ka ushqim që të ngop( ) dhe shërim nga sëmundja. “. ( )
Është vërtetuar se, bazuar në këtë hadith autentik, uji i zemzemit është ushqim, pije dhe shërim. Ka thënë Ibnu’l Kajjimi: Uji i Zemzemit është uji më i mirë, më me vlerë, më i ndritshmi, më i dashuri tek shpirti, më shtrenjti dhe më i çmuari tek njerëzit. Është gropuar nga Xhibrili dhe është ofruar si pije nga Allahu për Ismailin, alejhi’s selam…
Uji i Zemzemit është ushqim i ti uriturit, shërim-ilaç i të sëmurit, uji i tij është favorizuar edhe mbi atë të Keutherit meqë me të është pastruar zemra e Pejgamberit, alejhi’s selam. Ka thënë Shejhu’l islami Siraxhuddin el Belkini: Uji i Zemzemit është më i mirë se sa uji i Keutherit ngase me të është pastruar gjoksi i Pejgamberit, alejhi’s selam.
Ndërsa përkitazi me atë se është ushqim me shije, pra ushqim që të ngop, kjo është një gjë e ditur. Ka thënë Ibni Abbasi, siç rrëfen Abdu’rr Rrezzaku në Musannefin e tij:
كنا نسميها (يعني زمزم) شباعة، وكنا نجدها نعم العون على العيال
E quanim ngopës (ujin e zemzemit). E llogaritnim si idare (furnizim) të mirë për familje.
Një gjë e tillë është vërtetuar edhe në rrëfimin e Ebu Dherrit kur kishte ardhur në Mekke. „Erdha tek Zemzemi dhe pastrova gjakun nga plagët dhe piva nga uji i tij. O nipi im, kam qëndruar tridhjetë ditë e net pa patur asnjë ushqim përveç ujit të zemzemit. Fitova peshë aq shume saqë barku mu bë palë-palë dhe në mëlçitë e mia nuk ndieja dobësi të urisë…Erdhi Pejgamberi, alejhi’s selam…dhe tha: Prej kur je këtu? Jam këtu qysh tridhjetë ditë. Kush të ka ushqyer?- më pyeti. Nuk kam patur ushqim tjetër përveç Zemzemit dhe ja, kam fituar peshë aq sa barku më është bërë palë-palë dhe nuk ndiej dobësi urie në mëlçinë time- ia ktheva. Pejgamberi, alejhi’s selam tha:
„إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ
Ai ujë është i bekuar, ai është ushqim ngopës“. ( )
Ka thënë Ibnu’l Kajjimi: Kam parë njeri që ushqehej me të gjysmën apo më shumë se gjysmën e muajit dhe nuk ndiente uri. Bënte tavafin (sjelljen) rreth Qabesë sikur të ishte njeri i zakonshëm. Më ka thënë se ndonjëherë 40 ditë ehte ushqyer vetëm me të dhe se kishte forcë për marrëdhënie seksuale me gruan dhe forcë për agjërim dhe tavaf disa herë.
Ndërsa sa i përket qenies së tij shërim, bar, ilaç, këtë mund ta mësojmë edhe nga ky hadith i Aishes, Allahu qoftë i kënaqur me të, e cila transmeton se:
“ كان يحمل ماء زمزم في الأداوى و القِرَب و كان يصب على المرضى و يسقيهم
Pejgamberi, alejhi’s selam e barte atë në edava ( ) dhe gëzof lëkure për bartje të lëngjeve dhe me të spërkatte të sëmurit dhe iu jepte të pinin prej tij“. ( )
Ebu Xhemre ed-Dubeijj rrëfen e thotë:
„ كُنْتُ أُجَالِسُ ابْنَ عَبَّاسٍ بِمَكَّةَ فَأَخَذَتْنِي الْحُمَّى فَقَالَ أَبْرِدْهَا عَنْكَ بِمَاءِ زَمْزَمَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَبْرِدُوهَا بِالْمَاءِ أَوْ قَالَ بِمَاءِ زَمْزَمَ شَكَّ هَمَّامٌ
E shoqëroja Ibni Abbasi në Mekke dhe më kapën ethet. Largoji prej vetes me ujë të zemzemit -më tha- ngase Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë: Ethet janë nga vapa e Xhehennemit andaj ftohni (largoni ato) me ujë ose me ujë të zemzemit- dyshon Hemmami, transmetuesi i hadithit.“ ( )
Ka thënë Ibnu’l Kajjimi: Kur isha në Mekke u sëmura dhe meqë nuk gjeta mjek e ilaç merrja ujë të zemzemit dhe këndoja disa herë kaptinën el-Fatiha në të e pastaj e pija. Me këtë arrita të shërohem tërësisht dhe fillova të mbështetem në të sa herë që ndieja dhimbje. Përfitoja shumë nga kjo metodë shërimi.
Në një rast tjetër thotë: Unë dhe të tjerë kemi provuar gjëra të çuditshme kur kërkuam mjekim nga uji i Zemzemit. Kam provuar të mjekohem nga disa sëmundje nëpërmjet kësaj metode dhe, me lejen e Allahut, jam mjekuar.
Të gjithë ne e kemi dëgjuar tregimin e gruas marokiane e cila vuante nga kanceri. Pasi që mjekët mbetën në konfuzion përkitazi me shërimin e saj dhe lehtësimin sadopak të dhimbjeve, ajo udhëtoi në Mekke dhe filloi terapi të re shërimi duke përdorur ujë zemzemi dhe nga një bukë të vogël dhe një vezë gjatë ditës. Lutej, falej dhe qante shumë. Befasisht, ajo u shërua tërësisht dhe sëmundja shkoi pa lënë asnjë gjurmë. Me lejen e Allahut Zemzemi mundi kancerin.
Ndoshta e tërë kjo qëndron në faktet, të zbuluara tashmë edhe prej njerëzve, madje jomuslimanë, se Uji Zemzem përmban shumë pak sulfur. Sipas analizave të bëra në laboratorët në Evropë vërtetohet se uji Zemzem përmban shumë pak sulfur. Ndërsa sipas analizave të bëra në SHBA njoftohet se uji zemzem është uji i vetëm i cili nuk përmban mikroorganizma dhe baktere. Sipas raportit të WHO së uji Zemzem është njëri ndër ujërat më të pijshëm dhe më të shëndetshëm në botë( ).
Prej vlerës së këtij uji është se ai nuk prishet. Është përmendur se një njeri e ka bartur atë në vendin e tij dhe e ka lënë 12 vite në një vend e nuk është prishur dhe nuk ka ndërruar. Madje, edhe pse kanë kaluar mileniume prej burimit të parë ende nuk shteret dhe çka është më me rëndësi se burimi i tij nuk dihet. Sipas raportit të WHO-së (Organizata Ndërkombëtare e Shëndetësisë) me gjithë teknologjinë moderne ende nuk mund të deshifrohet mistika e ujit Zemzem, ujë i cili konsiderohet ndër ujërat më të shëndetshme ne fytyrën e tokës. Burimi i ujit Zemzem ende nuk është i njohur dhe është interesante se gjendet 80 kilometra larg bregdetit. Gjithashtu rreth tij nuk ka asnjë burim tjetër uji, fakt kjo që shkakton huti tek shkencëtarët. Prej burimit të Zemzemi, e cila është vetëm 1.5 metër e thellë, gjatë periudhës së haxhit me miliona njerëz pinë ujë por assesi nuk pakësohet niveli i ujit. Uji Zemzem krahas ujërave tjera përmban shumë më shumë materie ushqyese dhe minerale, por me gjithë hulumtimet e bëra ende nuk dihet burimi i tij( ).
Uji i Zemzemit është një nder për mysafir. Ai është dhurata më e mirë që dhurohet. Muxhahidi rrëfen se kur tek Ibni Abbasi shkonte ndonjë mysafir ai i dhuronte ujë zemzemi dhe nuk ndodhte që t’i shtronte dikujt bukë-ushqim e të mos i jepte të pijë nga uji i zemzemit.
Aisheja rrëfen se Pejgamberi, alejhi’s selam barte me vete ujë zemzemi. ( )
Para çlirimit të Mekkes Pejgamberi, alejhi’s selam dërgonte ndonjë njeri tek Suhejl b. Amri që t’i dhuronte ujë zemzemi. ( )
Prej zemzemit nuk ngopet apo nuk pinë shumë mynafiku. Muhammed b. Abdurrahman b. Ebu Bekir transmeton se derisa isha tek Ibni Abbasi erdhi një njeri, të cilin e pyeti: Prej nga erdhe? Erdha nga Zemzemi-iu përgjigj. A pive prej tij siç duhet pirë?- e pyeti Ibni Abbasi. E si duhet pirë prej tij?- pyeti njeriu. Kur të pish prej tij kthehu kah kibleja, bë bismilah merr fryme tri herë dhe ngopu-pi shume prej tij. Kur ta përfundosh falënderoje Allahun ngase Muhammedi, alejhi’s selam ka thënë:
“إن آية ما بيننا وبين المنافقين إنهم لا يتضلعون من زمزم
Shenja e cila na dallon neve nga hipokritët është se ata nuk pijen ujë shumë nga zemzemi”. ( )
Et-tedal-lu’ (التضلع) është pirja e shumtë derisa të mbushen brinjët dhe eshtrat ujë.
Hutbeja e dytë
Për çka pihet?
Hadithi i Muhammedit, alejhi’s selam:
“مَاءُ زَمْزَمَ لِمَا شُرِبَ لَهُ
Uji i Zemzemit shërben për çka të pihet”. ( )
…është i vërtet.
Ka thënë Muxhahidi: Nëse e pinë ujin e zemzemit që të shërohesh, të shëron Allahu, nëse e pinë që të ngopesh, të ngop Allahu me të, nëse e pinë që ta largosh etjen, ta largon Allahu atë.
Ka thënë Sheukani: Në këtë hadith ka dëshmi se uji i zemzemit bën dobi për çdo gjë për hire të së cilës e pinë njeriu atë, pa marrë parasysh se a bëhet fjale për gjëra të dunjasë apo ahiretit. Mu për këtë një grup dijetarësh e kanë pirë për gjëra që do t’i përmendim:
 Ibni Mubareku e pinte që të mos etej në Ditën e Kijametit.
 Hakimi e pinte që të shkruante (përpilonte libra) mirë.
 Ibni Huzejme e pinte që të peritonet dituri të dobishme.
 Ibni Ujejne ua rrëfente nga 100 hadithe atyre që pinin ujë zemzemi.
 Ibni Haxheri e pinte që ta arrinte pozitën e Dhehebiut në nxënien përmendesh të haditheve.
 Sujuti e pinte që të arrinte gradën e Siraxh el Belkinit në fikh dhe Ibni Haxherit në hadith.
 Shafiu e pinte që të gjuante më mirë. Në çdo dhjetë shigjeta nëntë i kishte të sakta.
 Selefi e kishin bërë traditë që kur merrnin ndonjë udhëtim dhe largoheshin prej shtëpisë shkonin te Zemzemi dhe pinin ujë prej tij.
Përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, alejhi’s selam ndërsa lutja jone e fundit është: Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve!